اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

پولیس و دستگاه قضایی افغانستان از فاسدترین نهادهای کشوراست که یکی از دلایل گسترده شدن جنگ و ناامنی هاست.

گزارش سالانه عفو بین الملل در مورد وضعیت حقوق بشر در افغانستان نشان می دهد: افزایش دوبرابری کشتار غیرنظامیان در سال ۲۰۱۶ نسبت به ۲۰۱۳ که ۶۰ درصد این آمار توسط گروه های مخالف مسلح و باقی در بدرفتاری ها و خشونت های نیروهای امنیتی و نظامیان خارجی صورت گرفته است، شمار بی جاشدگان حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار و افزایش بی رویه خشونت ها علیه زنان در کنار دادگاه های ناعادلانه از اعدام گرفته تا قطع عضو توسط طالبان و دادگاه های کشور.

 

آنچه در این گزارش نگران کننده است، اعمال خشونت و بدرفتاری نسبت به غیرنظامیان توسط نیروهای امنیتی و خارجی می باشد، چندی قبل نیز کمیسیون حقوق بشر افغانستان نیز طی نشستی به انتقاد شدید از اینگونه اعمال پرداخت.

 

پولیس و دستگاه قضایی افغانستان از فاسدترین نهادهای کشور است که یکی از دلایل گسترده شدن جنگ و ناامنی هاست و این گزارش از کشتار و زخمی شدن مردمی می گوید که نه به دست طالب و داعش بلکه توسط نیروهای که بر مبنای دفاع از مردم و خاک این کشور ایجاد شده است، به کام مرگ رفته و یا صدمه دیده اند.

 

گروه های مخالف مسلح به طور گسترده از کودکان به عنوان نیرو در جبهه ها استفاده می کنند و در هر نبرد به دلیل سن کم و عدم آموزش، حکم قربانی را دارند، کودکانی که در جنگ ها و ناامنی ها نیز با تلفات بسیار و رقم بالا، افغانستان را به یکی از پرخطرترین سرزمین ها برای آنان بدل کرده است.

پیشنهاد بعدی:  حکومت و مجلس همکاران خوبی نبودند

 

آنچه تاکنون از سوی حکومت و مقام ها در این مورد صورت گرفته است، هیچ می باشد، “هیچ” در مقابل خشونت های بی و اندازه ی افراط گرایان!

 

در این میان، وضعیت زنان در کشور به مانند کودکان اسفناک می باشد، در سال گذشته خشونت علیه زنان و دختران به مانند قتل و شلاق زدن ادامه داشته و دادگاه ها هم به صدور و اجرای احکام اعدام عمدتا در پی محاکمه های غیرمنصفانه مبادرت ورزید و براساس گزارش نهاد قضایی افغانستان در هشت ماه اول سال گذشته، بیش از ۳۷۰۰ مورد خشونت ثبت شده است.

 

با توجه به فضای سنتی حاکم برجامعه این آمار باید بیش از گزارش های سازمان های حقوق بشر و دادگاه های کشور باشد زیرا در مناطق تحت کنترل مخالفان مسلح این زنان هستند که در خشونت بی رویه در دادگاه های صحرایی به خشن ترین احکام متهم شده و یا مجبور به زندگی در هراس هستند.

 

آنچه در اکنون افغانستان رخ می دهد از نقض حقوق بشر، آینه ای از عملکرد معامله جویانه و انحصارطلب قدرت و حکومت ها طی دهه های اخیر می باشد، مردم چنان طی این سال ها، خشونت و ویرانی را تجربه کرده اند که گرایش به اعمال آن تبدیل به فرهنگ شده است که آسیب پذیرترین قشر جامعه که کودکان و زنان می باشد را مورد حمله قرار می دهد.

 

با توجه به رویکرد حکومت وحدت ملی و جنگی که به دست افراط گرایان و حامیان آنان صورت می گیرد و نقض آشکار حقوق بشر حتی توسط مجریان آن و نهادهای پولیس و قضایی نمی توان امیدی به بهبود وضعیت مردم در سال آینده و یا آینده ای نزدیک داشت.

پیشنهاد بعدی:  حکومت ناتوان از مدیریت کردن اوضاع کشور

 

زمانیکه حداقل ترین حقوق یک جامعه در منفعت قدرتمندان پایمال می شود و نان و امنیت تمام انرژی و توان مردم را می گیرد چه کسی به دنبال حق زندگی در امنیت برای مردم است؟