دیروز سال ششم کاری دور شانزدهم پارلمان با سخنرانی رییس جمهور آغاز شد. این به معنای آن است که مدت کار پارلمان فعلی تا یکسال دیگر تمدید شده است. دوره کاری پارلمان فعلی در ماه سرطان امسال به پایان رسید، اما مشکلاتی که در مسیر برگزاری انتخابات افغانستان به وجود آمد، برگزاری انتخابات پارلمانی را با چالش مواجه ساخت و سبب تمدید دوره کاری پارلمان گردید.

چیزی که برای کشورهای در حال منازعه و پس از منازعه اهمیت دارد، مسأله مشارکت ملی و قانونمداری است. این دو امر رشته های اعتماد مردم را به حکومت بیشتر می سازد و خشونت ها و نا فرمانی ها را کاهش می دهد. به همین دلیل در کنفرانس بن بیشترین تأکید روی این دو موضوع صورت گرفته بود. اما متأسفانه هردوی این روند به تدریج از سوی مقامات حکومتی نادیده گرفته شد و تعلقات قومی، سمتی و گروهی در سالهای اخیر نسبت به قانون از اهمیت بیشتری برخوردار گردید. امروز مشارکت عادلانه شهروندان در ساختار قدرت به مشاهده نمی رسد و حقوق شهروندی مردم به صورت مساویانه رعایت نمی گردد.

این مسأله به صورت، نشان می دهد که ما تا چه حد از اهداف تعیین شده دور مانده ایم و تا چه حد روند ملت سازی در افغانستان را با تأخیر مواجه کرده ایم. اگر امروز می بینیم که دیوار اعتماد میان مردم و حکومت ترک برداشته و در حال فروپاشی قرار دارد، دلیلش این است که مردم حکومت را مدافع منافع علیای ملی نمی دانند. به نظر مردم مقامات بلند پایه نسبت به تمام مناطق و کلیه شهروندان افغانستان یکسان نمی نگرند، در حالی که به بعضی مناطق امتیازات بیشتر داده می شود، برخی مناطق دیگر از حقوق شان محروم نگه داشته می شوند. نگاه و رفتار تبعیض آلود نسبت به شهروندان نه تنها به رابطه دولت و ملت لطمه می زند که در مناسبات اجتماعی مردم نیز تأثیر منفی بجا می گذارد. ترمیم دیوار اعتماد و بهبود مناسبات اجتماعی سالم، تنها در سایه عدالت و برابری امکان پذیر خواهد شد. اکنون نگرانی این است که تخطی های قانونی از این قبیل در آینده برای سازمان های دولتی به یک روند تبدیل شود و عمل به قوانین به تدریج از اهمیت و اعتبار بیفتد.

پیشنهاد بعدی:  کشورهای بیرونی به دنبال ادامه جنگ هستند

به هرحال پارلمان در وقت اضافی و امتیازی، سال ششم کاری اش را شروع کرد. رییس جمهور در مراسم افتتاحییه پارلمان به موضوع جنگ و صلح ارتباط گرفت. از نظر رییس جمهور جنگ در افغانستان دو بعد داخلی و خارجی دارد: وی پاکستان و ستیزه‌جویان خارجی را عوامل خارجی جنگ جاری کشورش خوانده و از طالبان خواسته که حساب خود را با آن‌ها مشخص کنند. او تأکید کرد که جنگ اعلام نشده‌ای بین پاکستان و افغانستان جریان دارد.

آقای غنی از گروه‌های القاعده و گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) به عنوان دو عنصر دیگر جنگ جاری در کشورش یاد کرد و از گروه‌های افراطی ازبکستانی، تاجیکستانی، چچنی و اویغوری به عنوان سومین عامل این جنگ نام برد.

وی ادامه داد که برنامه صلح حکومت ملی نیز دو بعد دارد: «یکی آشتی با گروه طالبان و حزب اسلامی گلبدین حکمتیار و دیگری صلح با پاکستان که به گفته او، هر کدام نیاز به اقدامات مشخصی دارد.»

این سخنان در حالی گفته می شود که دور چهارم نشست های چهارجانبه صلح به اشتراک افغانستان، پاکستان، آمریکا و چین به علاوه نمایندگان با صلاحیت مخالفان مسلح دولت، قرار بود در هفته دوم ماه مارچ در اسلام آباد برگزار شود؛ اما به دلیل مخالفت طالبان، زمان آن تا مدت نامعلومی به تعویق افتاده است.

مشکل این است که ما تاهنوز به یک موضع روشن و واحد در قبال طالبان دست نیافته ایم و همین امر نوع برخورد ما را با گروه طالبان در هاله از ابهام قرار داده است. مشکل دیگر ما موضع گیری های ناروشن و پر فراز و نشیب با دولت پاکستان است، برای ماهنوز واضح نیست که آیا پاکستان شریک صلح افغانستان است یا طرف جنگ؟

پیشنهاد بعدی:  حکومت باید قدرت خود را نشان دهد
موضوع : اخبار