اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

دید نظامی به بحران جنگ و ناامنی در افغانستان، باعث شده تا در بیش از سیزده سال گذشته، بیشترین حجم کمک های جامعه جهانی به بخش امنیت سرازیر شود و همین طور بیشترین توجهات به بخش نظامی باشد. میلیاردها دالر به بخش امنیت و نظامی اختصاص یافته است، در هر کنفرانس و مجلسی که با موضوعیت افغانستان برگزار شده، عرصه نظامی و جنگ جایگاه ویژه خود را داشته است. عرصه فرهنگ مغفول ترین بخش در میان بحث ها، توجهات و کمک های جامعه جهانی در افغانستان قرار داشته است. شاید کمترین بخش کمک به این بخش اختصاص داده شده باشد. در همین حال دولت افغانستان نیز عمده ترین توجه خود را به بخش نظامی معطوف داشته است و این امر را می توان از بودجه ملی به خوبی دریافت. بخش اعظم بودجه ملی افغانستان به عرصه نظامی اختصاص یافته است.
نگاهی به برنامه های رسانه های گروهی به خصوص رسانه های دیداری و شنیداری و همین طور به مواد درسی در معارف و تحصیلات عالی نیز جایگاه فرهنگ را در برنامه های دولت افغانستان به خوبی نشان می دهد. رسانه های دولتی در افغانستان با کمترین موضع گیری علیه طالبان و افراط گرایی در کشور به مبارزه برخواسته اند. شاید رسانه های گروهی خصوصی بیشترین بار مبارزه با افراط گرایی را بر دوش بکشند.
دانشگاه ها نیز که منبع تغذیه فکری جامعه به شمار می روند، نیز می بایست جایگاه ویژه ای در برنامه ریزی های دولت افغانستان داشته باشد. دانشگاه نباید زمینه های ترویج افراط گرایی و تفکرات تندروانه را فراهم سازد. دانشگاه جای عقلانیت است و اگر دانشگاه نتواند خاصیت اصلی خود که همانا گسترش عقلانیت، تفکر، انتقاد، اصلاح گری و سازندگی خود را حفظ کند، مطمینا به هیچ صورت نمی توان به آن جامعه امیدوار بود و انتظار داشت که بتوائد رو به رشد و ترقی و توسعه راه بپیماید.
هشدارهای زیادی در سالهای گذشته از سوی منابع و افراد مختلفی نسبت به گسترش افراط گرایی و نفوذ افراط گرایان در دانشگاه های کشور داده شده بود. حتا در ماه های گذشته، در یکی از دانشگاه های کشور شماری از دانشجویان در حمایت از یکی از گروه های تروریستی شعار داده بودند و پرچم آن را بالا کرده بودند. این هشدارها معمولا با انکارهایی همراه بوده است و چنان که رسم دولت افغانستان است، هشداردهندگان متهم به بدبینی شده بودند.
در حالی که دانشگاه ها و مدارس از دیر زمانی به مکان های جذابی برای گروه های افراطی و تندرو شناخته شده است. در این مکان ها گروه های افراطی با استفاده از پتانسیل هایی که در میان جوانان وجود دارد به ترویج افکار و اندیشه های تند و افراطی اقدام می کنند. غایب بودن و بی توجه بودن دولت افغانستان به این مهم نیز زمینه را برای حضور افراط گرایان بیشتر فراهم ساخته است. حتا بروز حوادث ناگواری در شماری از دانشگاه ها که در بعضی موارد به مرگ محصلان انجامید نیز نتوانسته است دولت افغانستان را بیدار کند که حساسیت بیشتری نسبت به  حضور گروه ها و افراد تندرو در دانشگاه های کشور داشته باشند.
کسانی که در سال های اخیر در دانشگاه های کشور درس خوانده اند به خاطر می آورند که اندیشه ها و افراد افراطی چگونه در دانشگاه ها حضور علنی دارند. بخش عمده ای از این وضعیت به مدیریت دانشگاه ها و اساتیدی که به گونه های مختلف وارد دانشگاه شده اند برمی گردد. جذب پایین و ناچیز اساتید با ظرفیت های علمی بالا که در رشته های مختلف تحصیل کرده اند و فضای بسته دانشگاه نیز مزید بر علت شده است. نمی توان نادیده گرفت که شماری از پوهنزی های در دانشگاه مختلف کشور شدیدا بسته هستند که کمتر کسی می تواند وارد این گونه مجموعه ها شود.
دولت افغانستان باید در مورد فضاهای فرهنگی و علمی توجه ویژه ای داشته باشد و نگذارد دانشگاه ها به محیط های تبلیغ افراط گرایی مبدل شوند. هر گونه نشانه افراط گرایی باید با جدیت دنبال شود و با هر گونه علامت افراط گرایی شدیدا مبارزه شود.

پیشنهاد بعدی:  عرف دیپلماتیک این را برنمی تابد
موضوع : اخبار