اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

وزارت کار و امور اجتماعی اعلام کرده که امروز سه شنبه ۱۸ سنبله ۱۳۹۳ نظر به مصوبه شماره (۴۳) مورخ ۱۰/۱۱/۱۳۹۰ شورای محترم وزیران به مناسبت هفته‌ی شهید و سالروز شهادت، قهرمان ملی کشور احمدشاه مسعود رخصتی عمومی می باشد.

 

این موضوع را بهانه قرار می دهیم تانگاهی داشته باشیم به این حس احترام گذاشتن وزارتخانه مذکور به خانواده های شهدا:

 

در کشورهای دیگر به شهدای خود بسیار احترام می گذارند و مراسم یادبود و بزرگداشت آنها را به بهترین نحو برگزار می نمایند، ولی شهدای مظلوم افغانستان که بسیاری از آنان واقعا به خاطر خدا به جهاد با کفر رفتند و به شهادت رسیدند، علاوه بر اینکه حتی نامی از آنها در خاطر کسی نمانده، خانواده هایشان در بدترین وضعیت اقتصادی زندگی می کنند.

 

اگر وضعیت کشور همسایه ایران را در نظر بگیریم، خانواده های شهدای 8 سال جنگ با عراق، از هر نظر تحت حمایت مالی و اجتماعی دولت قرار دارند. یعنی از حقوق ماهیانه گرفته تا بورسیه های تحصیلی، وام های قرض الحسنه، زمینه سازی ازدواج فرزندان، تسهیلات ویژه و … همه از سوی دولت ایران برای خانواده های این شهدا تعیین شده است تا نبود سرپرست را در خانواده احساس ننمایند.

 

ولی در حال حاضر به باز مانده های شهدای جنگ در افغانستان کمترین کمک از سوی دولت پرداخت می گردد. نام گذاری یکی دو جاده در افغانستان که آن هم به فراموشی سپرده شده است برای برخی از شهدای جنگ که در دوران حیات خود نیز امکانات بهتری داشتند تنها امتیازی است که برای آنان داده شده است. افرادی که مبالغه نخواهد بود اگر بگوییم سرنوشت بود و نبود کشور مستقل و آزادی به نام افغانستان را با خون خود رقم زدند.

 

شاید بسیاری این شهدا در خانواده های خود نیز که ممکن است از هم پاشیده به فراموشی سپرده شده باشند. کودکان یتیم و آواره ی آنان، زنان بیوه و بی نوا که روز ها در پی لقمه نان آبرومند برای بقای حیات خود در نگرانی و تشویش به سر می برند، کار می کنند و با بدست آوردن اندک پول و هزاران حسرت آن چه را زندگی می نامند ادامه می دهند.

 

غم انگیز تر از هر چیز دیگر این که دولت نیز دستاورد مشخصی برای بازمانده های شهدای افغانستان نداشته و ندارد. پرداخت پول اندکی که بیشتر توهین آمیز خواهد بود تا پرداخت حقوق به بازماندگان کسانی که در راه کشورش جان باخته است تنها حرکتی است که دولت کرزی در این سیزده سال برای این خانواده ها انجام داده است.

 

از آن طرف قیافه های آراسته، مرفه ترین زندگی در پیشرفته ترین کشور های جهان ارمغان بزرگی است برای آنانی که در زیر لوح جهاد افغانستان زندگی کردند. بسیاری از این ثروتمندان بی درد مرگ عزیزانی را که برای آزادی کشور شان رزمیده اند فراموش کرده اند و نمی دانند بعضا کسانی که در زباله دانی های خانه ها برای بدست آوردن لقمه نانی سرگردان اند خانواده افرادی هستند که دیروز همسنگر نزدیکان شان بود.

 

به هر حال براساس آمارهای غیر رسمی درحدود يك میليون معلول و دو میليون نفر بازماندگان شهدا در كشور وجود دارد که تنها 260 هزار خانوار آنان ثبت وزارت شهدا و معلولين مي باشد که نرسیدن معاش و امتیازات به خانواده های شهدا و معلولین از مشکلات اساسی این خانواه ها خوانده شده است.

 

وزیر کار و امور اجتماعی و شهدا و معلولین مدعی است که دولت بودجه کافی در اختیار این وزارتخانه قرار نداده است. ولی این وزارت برخی نمرات زمین در ولایات مختلف را به خانواده های شهدا تخصیص داده است. اما براساس گزارشات مردمی در برخی از ولایات همین زمینها نیز توسط کارمندان این وزارتخانه غصب شده که در این آشفته بازار انتخاباتی، هنوز از سوی هیچ مسوولی مورد بررسی قرار نگرفته است.

 

از سوی دیگر بعضی وقتها وزارت مالیه از پرداخت مبلغ تعیین شده خودداری نموده یا اینکه مبلغ توشیح شده از سوی رییس جمهور هیچگاه به وزارتخانه شهدا نرسیده و در بین راه وزارتخانه های مختلف سهم خود را برداشته تا خود را شریک در خون شهدا کنند!!! به همین دلیل اوضاع شهید و خانواده ی شهدا در کشور ما اینگونه است.

 

کمکهایی که قرار بوده به دست خانواده های شهدا برسد، در بین راه به جیب وزیران و زیردستان آنها ریخته شده تا این مقامات نیز در انبوه غمها و مشکلات خانواده های همرزمان خود شریک باشند.

 

به هر حال در پایان برای همه شهیدان اسلام علی الخصوص شهدای غریب و مظلوم افغانستان آرزوی علو درجات در بهشت برین را داریم و امیدواریم روزی فرا برسد که خانواده های شهدا وضعیت بهتری از آنچه تا به امروز داشته اند، داشته باشند.