اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

تحلیلگر ارشد امریکایی مطلبی را درباره اولویت سفیربرترپندارها در نظر رییس‌جمهور امریکا نشر کرده است.

در حالی که طی بیش از یک سال اخیر از دوران ریاست جمهوری دونالد ترمپ، بارها از مواضع نژادی ارگ سفید در داخل و خارج از امریکا انتقاد شده است، یک یادداشت خواندنی از تحلیلگر ارشد امریکایی درباره اولویت سفیربرترپندارها در نظر رییس‌جمهور امریکا نشر شده است. استیو فیلیپس موسس و بنیانگذار موسسه دموکراسی در رنگ‌ها و عضو ارشد اندیشکده مرکزی برای پیشرفت امریکایی است. خلاصه یادداشت او در نیویارک تایمز را بخوانید: ارگ سفید قاطعانه در حال کار برای بازگرداندن شرایط امریکا به دوره برتری سفیدپوستان است و دموکرات‌ها هم از گفتن این حقیقت بسیار می‌ترسند. مسیر تهاجمی اخراج کردن مهاجران رنگین پوست، حذف پروگرام داکا که حامی اطفال مهاجر و پیشنهادات صداهای ضد مهاجرت در دولت، همه اینها تاثیر انکارناپذیری روی کاهش تنوع نژادی جمعیت امریکا است. علی رغم این تلاش فراگیر برای انجنیری نژادی اجتماعی، صداهای معدود و انگشت شماری در حلقه‌های دموکرات در حال پاسخ دادن به انواع خشونت‌های صورت گرفته استند. اولویت‌های جانبدارانه دونالد ترمپ و دولتش از سفیدپوستان خاصتاً در زمینه مهاجرت، به وضاحت قابل رویت است. او از روز اول آغاز کارزار انتخاباتی خود در سال 2015(تاکنون)، شروع به اهریمن سازی از مکزیکی‌ها، تاکید بر ایجاد دیوار سرحدی با سرحد مکزیک، تشدید اخراج مهاجران رنگین پوست، حذف داکا، استفاده از الفاظ رکیک علیه کشورهای افریقایی و هائیتی بوده است و این دولت در زمینه اولویت‌ دادنش به سفیدپوستان تقریبا صریح و روشن عمل کرده است. جای تعجب نباید باشد که سیاست‌های مهاجرتی ارگ سفید روی کاهش تعداد ورود رنگین پوستان به کشور اثر داشته است. تحقیق اخیر واشینگتن پست نشان داد که پیشنهاد‌های دولت برای برچیدن مهاجرت قانونی با محدود کردن پیوستن اعضای خانواده(به دیگر اعضای خانواده شان که به امریکا مهاجرت و در آنجا سکونت گزیده‌اند)، تنها تاریخی که در آن سفیدپوستان در امریکا به اقلیت تبدیل می‌شوند را به اندازه کمی به تاخیر خواهد انداخت. مایکل کلمنس اقتصاددان در این باره گفت که با کاهش شدید تعداد مهاجران هسپانیایی‌تبار، لاتین‌تبار و سیاه پوستی که خواهان ورود به امریکا هستند، چنین پیشنهادی سبب ترسیم مجدد آینده امریکا خواهد شد. دهه‌های آینده، تعداد بسیار کمتری از ماها، غیر سفیدپوست خواهیم بود یا تعداد کمتری از افراد غیرسفید پوست در خانواده‌هایمان خواهیم داشت. تمرکز دولت، انتخاب رندمی نیست و اگر هدف، به حداکثر رساندن نفوذ افراد سفیدپوست باشد، موضع دولت غیرمنطقی نیست. از زمان تصویب لایحه مهاجرت و تابعیت 1956، ترکیب رنگی جمعیت کشور، شاهد تغییر اساسی بوده است. قبل از 1956 افراد رنگین پوست حدود 12 فیصد جمعیت را تشکیل می‌دادند اما این فیصد طی چند دهه گذشته سه برابر شده و افراد غیر سفیدپوست حدود 39 فیصد ساکنان امریکا را تشکیل دادند.تیم آقای ترمپ این را می‌فهمد که نابودی قوانین خاصی که در حال تلاش برای نابودی آنها است، اثری مهم و قابل ملاحظه روی این ترکیب جمعیتی خواهد داشت. با وجود اینکه بسیاری از افراد، حمایت حامیان سیاست‌های عمومی طرفدار سفیدپوستان در قوانین امریکا را ناخوشایند و ناراحت کننده می‌دانند، حقیقت آن است که قوانین مهاجرت از مدت‌های مدید قبل در شمول این قوانین(حامی سفیدپوستان) قرار داشته است. در لایحه 1790 تابعیت که اولین قانون مصوب درباره مهاجرت بوده است، تصریح شده که برای شهروند شدن، فرد باید یک فرد سفیدپوستِ آزاد (و نه برده) باشد. این ملاک و معیار تا قبل از تصویب قانون سال 1952، قانون مصرح کشور برای 162 سال بود. مواردی در ستره محکمه امریکا در قرن بیستم وجود دارد که در آنها تاکید شده به دلیل آنکه مهاجرات آسیایی سفیدپوست نیستند، امکان شهروند شدن آنها وجود ندارد. حتی پس از 1952 هم از طریق مکانیسم‌هایی که مهاجرت از کشورهای آسیایی را محدود می‌کرد، اثر عینی و عملی سیاست مهاجرت، ادامه برتری دادن سفیدپوستان بود. بسیاری از افراد شاید دوست داشته باشند که دوره حمایت گسترده افکار عمومی از سیاست‌های سفیدبرترپندارها، به سر آمده است اما شما چنین موضوعی را در ترس، سکوت و تردید کلامی رهبران دموکرات و ترقی‌خواه نمی‌بینید. دموکرات‌ها وقتی که فرصتی برای نشان دادن اثرشان در موضوع درخواست دادن رای در حمایت از مشمولان قانون داکا داشتند، تسلیم شدند چرا که نگران عواقب انتخاباتی آن بودند؛ اینکه از آنها تصویری از افرادی ترسیم شود که در حال مبارزه در جهت احقاق حقوق مهاجران هستند. ارزیابی آنها این بود که رای دهندگان سفیدپوست در ایالت‌های سرنوشت ساز علیه نامزدهای دموکرات تلافی کرده و چشم انداز بازگرداندن کانگرس تحت کنترول دموکرات‌ها به خطر بیافتد. تصویر کلان واقعیت در حال حاضر آن است که آقای ترمپ خیلی دیر جنبیده است. تلاش‌های او برای اینکه امریکا را سفیدترکند، محکوم به شکست است چرا که در حال حاضر انقلاب جمعیتی‌شناختی، برگشت ناپذیر است. نیروی پیش برنده امریکا در حال حاضر، دیگر مهاجرت نیست بلکه نرخ زاد و ولد و مرگ و میر است. اکثریت نوزادان متولد شده، رنگین پوست و اکثریت افراد متوفی، سفید پوست هستند. همین حالا هم سفیدپوستان در میان همه اطفال زیر 5 سال، در اقلیت هستند. در نتیجه اگر همین فردا همه مهاجرت‌ها متوقف شود، کشور همچنان در مسیر یک واقعیت جدیدِ چند نژادی قرار دارد. شاید فهم مسایل ریاضی از این موضوع، به دموکرات‌ها شجاعت و اعتماد لازم را برای مقاومت در برابر سیاست‌های عمومی و علنی حمایوی از سفیدپوستان بدهد.