اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

تا پیش از این و در واقع تاچندی قبل از وقایع رخ داده از ورود و خروج وزیر خارجه امریکا به کابل و تثبیت دست نشاندگی حکومت، مردم ملکی، منتقدان، نهادهای مدنی و حامیان منطقه ای مرزی میان اشرف غنی و عبدالله قایل بودند.

 

به عبارت دیگر، تاکنون تصور ذهنی همه از رییس جمهور بعنوان یک دست نشانده، سرسپرده و نوکر غربی بود ولی از عبدالله یک شخصیت گرفتار آمده و دست بسته و در انحصار موانع خارجی گیر کرده با قابلیت مردمی و حمایت عمومی متصور بودند اما بت عبدالله هم شکست.

 

داکتر عبدالله که مدعی بود بخاطر حفظ امنیت و آرامش روانی عمومی تن به وحدت ملی با دخالت وزیر خارجه امریکا و سران غربی داده است و این وضعیت موقتی خواهد بود و وی در جایگاه رییس اجرایی حافظ منافع ملی و آرای مردم ملکی می باشد؛ دیگر رسما از صحنه سیاسی افغانستان خارج شد.

 

بدین معنا که در بحبوحه انتخابات تقلب بار و تخطی آمیز ۱۳۸۸ میان حامد کرزی و عبدالله، هر لحظه امکان وقوع یک تظاهرات برای برکناری حامد کرزی و کودتای مشروع مردمی می رفت که به یکباره فرمانده عمومی ناتو و نماینده ویژه در یک سخنرانی کوبنده، باج بیشتری از کرزی گرفت و عبدالله را به یک مرده ی متحرک بدل کرد.

 

این انجماد و انفعال و دست بستگی تا امروز و تا اینجا ادامه داشت که صدای همگان برای تعیین تکلیف چوکی ریاست اجرایی و سهم عبدالله در حکومت درامد و ضرورت یک ضربه ی مهلک دیگر را برای امریکایی ها محسوس و پدیدار ساخت. اینگونه شد که جان کری با تمدید چوکی ۲ ساله به ۵ ساله عملا عبدالله را ترور شخصیتی کرد و وی را برای همیشه از انتخابات های بعدی و صحنه سیاسی حذف نمود.

 

این فروریختگی و مرگ مغموم سیاسی داکتر عبدالله و از دست دادن ابدی حمایت عمومی اش را می توان در رابطه ی علت و معلولی جان کری و عطامحمدنور و دیگر متحدان رییس اجرایی جست که با بیانی صریح تر می توان گفت والی بلخ و منتقدان امروز عبدالله متاثر از سرسپردگی وی به وزیرخارجه امریکا و سیاست های امریکایی گشته اند.

 

یا اینکه با روی گردانی متحدان پیشین و منتقدان فعلی رییس اجرایی، وی به دامان آلوده ی امریکایی ها پناه برده است تا یک مرگ ناگهانی بر پیکر مرده ی متحرک خود بزند و از این سو، همه ی حامیان و آینده ی خود را خراب کند. به جرات می توان مدعی شد که این بازی دوسر باخت برای عبدالله یک سقوط آزاد و یک خودکشی سیاسی بود.