اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

بیژن با انتقاد از زمامداران افغانستان بیان داشت: با تمام این تفاسیر مشکل بزرگ ما برای استفاده از این نشست ها این است که افغانستان در آن حد مدبر نیست چون سران حکومت وحدت ملی اثبات کردند که اول برای منافع شخصی و خانوادگی و گروهی شان کار می کنند. اگر ما زمامداری مدبر می داشتیم می توانستیم استفاده های زیادی از این نشست ها می کردیم و اثرات مثبتی را خلق می کردیم.

 

داکتر عبدالله رییس اجرایی حکومت به چین برای شرکت در نشست شانگهای سفر کرد. عبدالله در این نشست از کشورهای عضو برای استقرار صلح و ثبات در افغانستان و مبارزه با تروریزم خواهان کمک خواهد شد. روسیه، چین، ازبکستان، ، قزاقستان، تاجیکستان و قرقیزستان از اعضای دایمی این سازمان هستند و هند از افغانستان، پاکستان، ایران، مغولستان، ترکمنستان به شکل ناظر در این نشست شرکت می کنند. آیا افغانستان خواهد توانست محوریت توجه اعضای سازمان شانگهای را برای ثبات افغانستان به خود متمرکز کند؟

 

بشیر بیژن معاون نهاد خدمتگزاران کابل در برنامه «بازنگاه» گفت: سازمان شانگهای محصول نگرانی هایی است که بابت حضور آمریکا و متحدان آن در افغانستان خلق شده است. یعنی جوانب اصلی شانگهای را مسایل امنیتی تشکیل می دهد، در حالیکه در برنامه کار شانگهای مسایل اقتصادی همچنان یکی از فاکتورهای بسیار مهم وانمود می شود.

 

وی ادامه داد: ما برای کسب عضویت در این سازمان دو فرصت داریم. موقعیت و وضعیت افغانستان. وضعیت کنونی افغانستان طوری واقع شده است که سرنوشت افغانستان را هم با منطقه و هم با جهان گره زده است. بحث تروریزم و دهشت افکنی و بحث مواد مخدر بحثهای بسیار جدی ای هستند که ما را با سازمان شانگهای و کشورهای در سطح منطقه و جهان پیوند می دهد. کشورهای منطقه مخصوصاً کشورهایی که عضویت شانگهای را دارند بیشتر خودشان را در تیررس خطر دهشت افکنان و تروریزم احساس می کنند. اگر اجلاس های اخیر شانگهای را مرور کنیم محور برنامه و بحث اجلاس شانگهای در دو یا سه سال اخیر، به صورت استثنایی بحث روی فاکتورهای نگرانی از بابت افزایش تهدیدات امنیتی منطقه بوده است.

 

بیژن در خصوص جلسات قبلی این نشست گفت: در مجموع جلساتی را که شانگهای پشت سر گذاشته است، هر کدام اهمیت خودش را در زمان معین خودش داشته است. بحث های آن هم در همان زمان بحث هایی بسیار جدی بوده و بحث هایی سطحی نبوده است. مسلما این اجلاس باید وارد یک سلسله مسایل بسیار جدی و عملی از سوی کشورهای منطقه شود. در اجلاس قبلی به رییس جمهور پیشنهاد کردیم که موضوع قرارگاه های مشترک را برای مبارزه با دهشت افکنی مطرح کند.

 

وی در خصوص نقش غرب در این نشست اظهار کرد: غرب در اینجا تیوری منضبط و منظمی را نمی تواند عرضه کند. چون غرب خود مواجه با یک سوء ظن بسیار جدی است. بحث داشتن رابطه آمریکا با گروه های دهشت افکن یک بحث بسیار جدی درسطح جهان است. با توجه به این مساله، اگر اقدامات دولت افغانستان مدبرانه و شجاعانه و مسوولانه باشد، غرب نمی تواند به اقدامات افغانستان ابراز اعتراض کند. غرب یعنی آمریکا و متحدان آمریکا ناگزیرند که موضع افغانستان را برای ایجاد یک بخشی از مدیریت مبارزه علیه تروریزم نه تنها استقبال کنند بلکه باید حمایت کنند. فراموش نکنیم که آمریکا هم به عنوان یک قدرت مهم جهان که بخشی از جهان را رهبری می کند در چارچوب ناتو، در موقعیت بسیار باریک به سر می برد. اعتبارهای خود را روز به روز از دست می دهد و در پیوند با تبصره هایی که وجود دارد اگر واکنش های غیر مثبت از خود نشان دهد مسلماً اعتبار خود را بیشتر از دست خواهد داد و آمریکا دیگر به عنوان آمریکای با پرستیژ و مقتدر در سطح جهان نخواهد بود اما متاسفانه آنچه گفته شد یک آروزو است افغانستان در این حد مدبر و شجاع نیست تا از فرصت های پیش آمده به منظور آینده بهتر افغانستان استفاده کند.

 

معاون نهاد خدمتگزاران کابل در خصوص رویکرد نشست شانگهای گفت: در شانگهای اقتصاد و امنیت دو فاکتوری است که با هم پیوند دارند ممکن نیست هیچ کدام به صورت مجرد با دیگری صورت بگیرد. با ظهور گروه داعش در افغانستان واکنش منطقه طوری وانمود می کند که طرح های اقتصادی در این نشست طرح های جانبی هستند. چرا که چین، هندوستان و روسیه می دانند کانال های آسیبشان کدام ها هستند. برداشت هایی که از پروژه داعش در نزد آنها خلق شده این است که گویا داعش بخشی از ابزاری است که اهداف یکی از قدرت های مهم جهان در سطح منطقه است. بنابراین حساسیت ها و واکنش ها را به وجود می آورد.

اولویت کدام است؟ منافع شخصی یا منافع مردم؟

بیژن با انتقاد از زمامداران افغانستان بیان داشت: با تمام این تفاسیر مشکل بزرگ ما برای استفاده از این نشست ها این است که افغانستان در آن حد مدبر نیست چون سران حکومت وحدت ملی اثبات کردند که اول برای منافع شخصی و خانوادگی و گروهی شان کار می کنند. اگر ما زمامداری مدبر می داشتیم می توانستیم استفاده های زیادی از این نشست ها می کردیم و اثرات مثبتی را خلق می کردیم.