اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

فساد اداری یکی از خصیصه های دولت های گذشته و کنونی افغانستان است. از بزرگترین پرونده های تاریخ محاکم افغانستان، پرونده های فساد اداری است که به عنوان نمونه به دوسیه کابل بانک می توان اشاره کرد. از بزرگترین ادعاها و اتهام ها در تاریخ افغانستان نیز می توان به اتهام های فساد اداری اشاره کرد. اختلاس به نام های مکاتب خیالی و عساکر خیالی و کلینیک های خیالی صدها میلیون دالر را شامل می شود. به هر صورت میلیاردها دالر کمک های بین المللی به افغانستان جز توسط فساد اداری شایع در ادارات دولتی و غیر دولتی افغانستان نمی تواند چنین در بازسازی کشور بی تاثیر باشد.

دولت افغانستان تلاش کرده است تا با فساد اداری در کشور مبارزه کند، اما این مبارزه بی تاثیر و ناکام بوده است. ابزارهایی که دولت افغانستان با توسل به آن ها خواسته به مبارزه با فساد اداری برود، یکی از راه هایی که دولت افغانستان با توسل به آن سعی کرده جلو فساد اداری را در افغانستان بگیرد، کنترول بر قراردادها است. مثلا در خبری که به تاریخ ۲۲ جوزای امسال در آژانس خبر باختر به نشر رسید، آمده است که «شش میلیارد افغانی صرفه جویی در۱۲۷ قرارداد، دست آورد کمیته تدارکات ملی می باشد». اما آیا چنین روشهایی در مبارزه با فساد اداری کارآمد است؟ چنین خبرهایی از سوی دولتمردان بسیار زیاد نشر شده اند تا جوابی باشد بر ذهن ناآرام افکار عمومی در افغانستان. اما آیا با چنین روشهایی می شود با فساد اداری مبارزه کرد؟ آیا با انحصار قراردادها از طریق کمیته ملی تدارکات که از سوی ریاست جمهوری اداره می شود، می توان از فساد اداری جلوگیری کرد؟

فساد اداری در افغانستان چنان در ادارات دولتی و غیر دولتی و در کل، در زندگی اجتماعی و سیاسی مردم افغانستان رخنه کرده است که با چنین کارهایی بعید است از حجم و میزان آن کم شود. از کوچکترین تا بزرگترین ادارات دولتی افغانستان از فساد اداری رنج می برند. بدتر از همه اینکه، مردم نیز به این وضع تن در داده اند. حالا دیگر همان اندازه که رشوت گرفتن سهل شده، رشوه دادن نیز تبدیل به عادت مردم شده است. تا زمانی که مردم از حکومت ناامید نشوند، رشوت دادن برای شان عادت نمی شود. زمانی که مردم از دولت و دولتمردان ناامید شدند، رشوت دادن برای شان عادی می شود و تن به رشوت دادن می دهند.

دولت افغانستان قبل از هر چیزی باید وضعیت خود را بررسی کند. چه اندازه ادارات موازی وجود دارد؟ چه اندازه وزارت خانه هایی که هیچ نیازی به بودنشان نیست؟ هستند اداراتی که هیچ نیازی به بودنشان نیست. صدها مشاور که در ریاست جمهوری و ریاست اجرائیه و وزارت خانه ها و ادارات و کمیسیون ها معاشات گزاف می گیرند، چه موثریتی در دولت دارند؟ ده ها کمیسیون و کمیته که با پول دولت موظف شده اند، چه دستاوردی داشته اند؟ ده ها تن از کسانی که متهم به بی کفایتی و فساد هستند چرا بدون هیچ بازخواستی به پست های دیگر معرفی می شوند؟ چرا ادارات دولتی پر است از نزدیکان و بستگان مقامات؟ چرا قراردادها به نزدیکان و بستگان مقامات داده می شود؟

اولین نشانه فساد اداری، شعاردادن است. شعار دادن باعث می شود تا مردم به شعاردهنده اعتماد کند، و او بتواند به پست ها و مقامات و دارایی های عامه دسترسی پیدا نماید. دولتمردان افغانستان، خوب است در آستانه پایان سال و حلول سال جدید خورشیدی، کارنامه خود را در محک بگذارند و برای پایان دادن به فساد اداری گسترده برنامه ای جامع و عملی طرح و اجرا نمایند. مبارزه با فساد می تواند اولین گام برای موفقیت این دولت باشد. گام های بعدی به مرور محکم تر گذاشته خواهد شد.

موضوع : اخبار