اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

سفر نخست وزیر هند به افغانستان و به دنبال آن سفر رییس ستاد ارتش پاکستان به کابل از چند جهت حایز اهمیت می باشد:

 

۱- هند و پاکستان از زمان استقلال تا کنون روابط تنش آلود و همراه با جنگ های نظامی و تبلیغاتی با همدیگر داشته است. این دو کشور تا حالا سه جنگ رویاروی را پشت سر گذاشته و هم اکنون بر سر حاکمیت بر بخش های از سرزمین کشمیر با همدیگر اختلاف دارند.

 

۲- هند و پاکستان هردو دارای سلاح اتمی می باشند و از لحاظ تسلیحاتی و نظامی و بالا بردن قدرت نظامی سخت بایکدیگر رقابت دارند.

 

۳- هردو کشور تلاش می کنند تا حمایت های اقتصادی و سیاسی کشورهای قدرتمند دنیا را به سوی خود جلب کنند و می کوشند ساحه نفوذ سیاسی و اقتصادی شان را در سطح منطقه گسترش دهند.

 

۴- کشور هند با این که به لحاظ جغرافیایی دورتر از خاک افغانستان قرار دارد؛ اما روابط افغانستان با این کشورهمواره با حسن نیت همراه بوده است. هند در دوره طالبان از جبهه مخالف طالبان حمایت کرد و در دوره بازسازی بیشترین کمک ها را در سطح منطقه به افغانستان اختصاص داده است. از اینرو مردم افغانستان هند را دوست تاریخی و قابل اعتماد شان می دانند.

 

۵- برعکس، روابط افغانستان با پاکستان همواره با فراز و فرود همراه بوده و گه گاه تا سرحد جنگ نظامی هم پیش رفته است. پاکستان گرچند در زمان اشغال افغانستان، از مردم این کشور در برابر تجاوز حمایت کرد؛ اما با حمایت از گروه طالبان، در برابر خواست مردم قرار گرفت. اختلافات مرزی و سیاست های راهبردی پاکستان در قبال افغانستان، روند نزدیک سازی خواست های دو کشور را با چالش فراوان مواجه کرده است.

 

در فاز جدید سیاسی، اگرچه پاکستان به ایتلاف بین المللی مبارزه با تروریسم پیوست؛ اما همیشه از سوی افغانستان و سایر کشورها به سیاست های دوگانه در قبال تروریسم متهم بوده است.

 

۶- نخست وزیر هند به افغانستان آمد، تا ساختمان جدید پارلمان کشور را که با کمک های هند ساخته شده، افتتاح کند. اما فرمانده ارتش پاکستان در حالی به افغانستان آمد که روند مذاکرات صلح متوقف شده و نا امنی و جنگ در افغانستان به اوجش رسیده است. از اینرو این دو سفر بنابر قضاوت عمومی در دو فضای متفاوت صورت گرفته و به این دلیل با داوری ها و واکنش های متفاوتی نیز مواجه خواهند شد.

 

از سوی دیگر: افغانستان بیش از هر زمان دیگر در حالت بحرانی و خطرناک قرار دارد. ظهور گروه های افراطی و جنگجو با نامها و عناوین مختلف و وضعیت خطرناک و ناآرام مناطق جنوبی و شمالی، نشانه حالت تهدید آمیز و به شدت غیر نورمال کشور از لحاظ امنیتی می باشد.

 

مبارزه جهانی علیه داعش در کشورهای سوریه و عراق و توافق کشورهای بزرگ و ذیدخل در قضایای دو کشور در مورد ختم جنگ، زنگ خطر حضور نیرومند داعش در افغانستان را به صدا در می آورد.

 

رقابت آشکار آمریکا و روسیه در منطقه، این گمانه را قوی تر می سازد که ممکن است با فروکش کردن جنگ ها در سوریه و عراق، باردگرافغانستان به میدان جنگ نیابتی قدرت های بزرگ با حمایت، همدستی و همکاری کشورهای منطقه بدل شود. ظهور داعش در افغانستان با اهداف فرامرزی که بیشتر کشورهای آسیای میانه و احتمالا ایران را مورد توجه قرار می دهد، در آینده امکان دارد به شکل گیری ایتلاف های جدید منطقوی در محور داعش و ضدیت با داعش بینجامد.

 

در چنین وضعیتی سؤال این است که آیا دولت افغانستان قادر است تا خود را از آسیب های اختلافات و رقابت های هند و پاکستان به دور نگه دارد؟ آیا حکومت می تواند از طریق دیپلماسی کارآ و فعال، مسیر جنگ را از جغرافیای افغانستان تغییر دهد؟ آیا افغانستان می تواند خود را از گرداب رقابت های سیاسی روسیه و آمریکا در امان نگه داشته و مناسبات نیک خود را با هردو کشور دوام دهد؟ پاسخ به این پرسش ها در واقع تعیین کننده آینده سیاسی کشور و رقم زننده سرنوشت مردم آن خواهد بود.

موضوع : اخبار