اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

نیخیل کومار در یادداشتی برای تایم نوشت: افغانستان توسط دولت‌های روسیه، چین، ایران، هند و پاکستان – احاطه شده است که کلان و به‌شدت مسلح‌اند و اغلب منافع متفاوت دارند.

در ادامه این یادداشت آمده است: جنرال جان نیکلسون قومندان ناتو در افغانستان، در ماه فِبریوری در مشرانو جرگه در مورد پاکستان و روسیه که هم‌چنان به طالبان مشروعیت داده و از آن‌ها حمایت می‌کنند و تلاش‌های حکومت افغانستان در راستای ایجاد یک کشور باثبات را تضعیف می‌سازد، ابراز نگرانی کرد.

نقش روسیه در آوریل سال جاری دوباره برجسته شد. وقتی از نیکلسون پرسیده شد که آیا مسکو به طالبان اسلحه می‌فرستد یا خیر، او پاسخ داد که من آن را رد نمی‌کنم.

چین ملیاردها دالر هزینه می‌کند تا نفوذش در پاکستان را تقویت کند. پاکستانی که غنی آن را به راه‌اندازی یک جنگ اعلام‌نشده در افغانستان با پناه دادن به طالبان متهم می‌کند.

هند تاریخ طولانی و جنگ خونین با پاکستان دارد: دهلی نو برای مقابله با اسلام‌آباد و همچنین پکن، پروژه‌هایی را در افغانستان تامین مالی می‌کند.

پاکستان بزرگترین مانع برای صلح در افغانستان است

کومار می‌نویسد: برای غنی، پاکستان بزرگترین مانع است. وی می‌گوید که نمی‌تواند فرقی بین تروریست‌های خوب و بد وجود داشته باشد. این ماری است که شما را خواهد گزید.

در پیگیری صلح، غنی خودش مایل است با طالبان تعامل کند و می‌گوید: این به آن‌ها بستگی دارد: قانون اساسی خط قرمز ماست. توافق اخیر او با گلبدین حکمتیار، جنگ‌سالار بدنام پیشین که نیروهایش بی‌رحمانه کابل را در جریان جنگ داخلی کشور در دهه‌ 19900 مرمی‌باران کردند، یک مدل بالقوه است.

حکمتیار، ملقب به قصاب کابل که ایالات متحده او را یک تروریست جهانی شناخته بود، قانون اساسی افغانستان را پذیرفت و توافق کرد در قبال یک سلسله ضمانت‌ها، از جمله عفو او و معاونانش و آزادی محبوسان وابسته به او، دست از خشونت بردارد.

منتقدان توافق با حکمتیار می‌گویند که این توافق نشان‌دهنده‌ فرار یکی دیگر از جنگ‌سالاران از پاسخگویی است.

در پاسخ، غنی می‌گوید: آیا توافق در آیرلند شمالی فرهنگ معافیت از مجازات را نشان داد؟ چه تعداد نازی‌ها پس از جنگ جهانی دوم تحت پیگرد قرار گرفتند؟ چه تعداد از ویشی‌ها؟ بیایید ستندرد دوگانه را تحمیل نکنیم. اگر به‌دنبال صلح هستیم، باید گذشته را فراموش کنیم… مسأله‌ کلیدی این است: آیا می‌توانیم مرمی‌ها را به اوراق رای‌دهی تبدیل کنیم؟.

در حال حاضر، مرمی‌ها حکومت می‌کنند. لطف‌الله نجفی‌زاده مدیر خبری طلوع نیوز، می‌گوید که بدترشدن اوضاع امنیتی تقریباً به‌صورت کامل بر نشست‌های روزانه‌ او با خبرنگاران از سراسر کشور حکمفرما است.

نجفی‌زاده که هفت تن از همکارانش در یک بم گذاری انتحاری طالبان در سال 2016 کشته شدند، می‌گوید: من راپور‌های مثبت می‌خواهم، اما به‌ندرت راپور مثبتی وجود دارد. تغییر پس از 2014 آغاز شد. بیشتر راپور‌های ما در مورد مسایل امنیتی است. ما در مورد جنگ صحبت می‌کنیم، از مرگ می‌گوییم و اقدامات تروریستی را راپور می‌دهیم.

اعتماد مردم به دولت افغانستان کاهش یافته است

با توجه به راپور بنیاد آسیا که از سال 2004 بدین‌سو افکار عمومی افغان‌ها را ارزیابی می‌کند، در سال‌های اخیر اعتماد عمومی به حکومت در هر سطحی کاهش یافته است.

فساد گسترده است – تقریبا تمام افغان‌ها در ارزیابی سال گذشته به آن به‌عنوان یک مشکل در تمام بخش‌های زنده گی روزمره اشاره کردند. همزمان با بدترشدن اوضاع اقتصادی و امنیتی، تولید تریاک در سال 2016 بیش از 400 فیصد افزایش یافت، چیزی که به عملیات تروریستی دامن می‌زند.

همه‌چیز تاریک و غم‌انگیز نیست. طلوع رسانه‌ای پرجنب‌وجوش است؛ در زمان طالبان، تلویزیون ممنوع بود و تنها یک ایستگاه رادیویی وجود داشت که به دین اختصاص یافته بود. اکنون بیش از 170 ایستگاه رادیویی و بیش از 800 تلویزیون خصوصی وجود دارد – نمونه‌ای از پیشرفت کشور باوجود جنگ و حملات تروریستی بی‌امان.

در زمان طالبان، دختران از رفتن به مکتب منع شده بودند. اکنون ملیون‌ها تن از آن‌ها در حال تحصیل هستند. ذهنیت‌ها نسبت به زنان در حال تغییر است.

نزدیک به سه-چهارم افغان‌ها در ارزیابی بنیاد آسیا گفتند باید به زنان اجازه‌ کار در خارج از خانه داده شود، 10فیصد بیشتر از سال 2015. افغانستان در تابستان سال گذشته سدی را در ولایت هرات افتتاح کرد.

اطلاعات روز نوشت: کار این پروژه در دهه‌ 1970 آغاز شده بود اما آن زمان در آن مداخله شد. چهار دهه بعد، سرانجام با کمک هندی‌ها تکمیل شد. غنی می‌گوید: نمی‌توان اقتصاد را منتظر امنیت گذاشت.

با این‌حال، جنگ در افغانستان در جریان است. در سال 2015، افغانستان یک تعمیر جدید پارلمان – نمادی از دموکراسی جوانش – را نیز به کمک هندی‌ها افتتاح کرد. صرف چند ماه بعد، راکت‌های طالبان این تعمیرِ با گنبد مسی را هدف قرار دادند. خسارت آن هنوز قابل مشاهده است.

از داخل پارلمان جدید می‌توان بقایای قصر دارالامان را دید، قصری که توسط امان‌الله خان – تراتیزک که میزش برای غنی معنای بسیاری دارد – ساخته شد. سال گذشته، رییس‌جمهور ابتکار عمل بازسازی ارگ را در دست گرفت. این بدان معناست که مانند میزی که غنی پشت آن می‌نشیند، پارلمان جدید یک پیروزی امید بر تجربه است.