اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

این قصه ی امروز و دیروز یا یکی دو ولایت نیست بلکه در زنجیره ای ناتمام، حلقات تروریستی و نیروهای نظامی امریکایی چنان بهم پیوند خورده اند که گویی امنیت بدون ناتو تامین نخواهد شد. اعزام نیروهای بیشتر یانکی ها به هلمند مصداق کوچکی بر این مدعای بزرگ است.

 

سال ها قبل و زمانی که حتی پای امریکا به منطقه باز نشده بود و درگیر جنگ با ویتنام بود، می شد حدس زد که چنین روزهایی برای قلب آسیا در راه است. حتی زمانی که پاکستان و عربستان و انگلیس و اسراییل و … دست در دست هم دادند و القاعده را بوجود آوردند تا مقابل کمونیسم قد علم کند نیز می شد چنین روزهایی را حدس زد.

 

این روزها که طالبان با حملات بی امان خود بر سربازان جوان و غیرنظامیان و مردم ملکی اعم از زن و کودک و افراد سالخورده، حمام خون بپا می کنند و مناطق جنوبی و شرقی را زیر سیطره ی خود گرفته اند؛ برنامه ی مدون و برنامه ریزی شده ی همان سالها است که کسی به فکر نبود.

 

تولد و بلوغ زودرس طالبان همانا و حمله ی امریکا به افغانستان و عراق همان. بدین گونه شد که ابرقدرت غرب با لشکری عظیم از ۵۷ کشور جهان رسما پا بر خاک کشورمان نهاد و کابل را استعمار و اشغال کرد تا ظاهرا به تروریسم و خشونت پایان دهد.

 

قرار نبود این جنگ برای سالیان پیاپی به طول بیانجامد، قرار نبود حملات راکتی بی سرنشین طیاره های یانکی ها، کودکان و زنان را از خواب شبانه به خواب ابدی ببرد، قرار نبود کشت و قاچاق مواد مخدر با نظارت و سهم گیری ناتو، بیش از پیش شود، قرار نبود سود فروش سلاح های کارخانه های تسلیحاتی امریکا به افغانستان نجومی شود، قرار نبود موزه ها و مخزن های میراث تاریخی و معادن سنگ های قیمتی به یغما برده شود، اما شد آنچه نباید می شد.

 

اینک سال ها است که سربازان و مستشاران امریکایی برای خروج از خاک افغانستان تعلل می کنند و اهمال می ورزند، هر بار با اولین زمزمه های خروج سربازان خارجی از یک ولایت، مردم برمی آشوبند و هراسان می شوند که بدون ناتو چه بر سرشان خواهد آمد.

 

پس از آماده شدن اذهان عمومی، طالبان در هماهنگی کامل با خارجی ها، به ولایت مذکور یورش می برند و هست و نیست مردم را به خاک و خون می کشند و گورهای دسته جمعی براه می اندازند؛ ناتو که از راه می رسد همه جا امن و امان می شود و مردم به زندگی عادی بازمی گردند.

 

این قصه ی امروز و دیروز یا یکی دو ولایت نیست بلکه در زنجیره ای ناتمام، حلقات تروریستی و نیروهای نظامی امریکایی چنان بهم پیوند خورده اند که گویی امنیت بدون ناتو تامین نخواهد شد. اعزام نیروهای بیشتر یانکی ها به هلمند مصداق کوچکی بر این مدعای بزرگ است.