اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

آگاهان امور سیاسی نیک می دانند که جامعه جهانی به رهبری ایالات متحده امریکا، از حضور دراز مدت خویش در منطقه به ویژه افغانستان، چه اهدافی دارد ؟ و چه تصوراتی را در مخیله ذهن خویش می پروراند ؟ که بد نیست برخی از آنها را بدانیم.
علل اساسی حضور امریکا و غرب را می توان چنین خلاصه کرد:

۱- تهدید کشور های با نفوذ منطقه مانند روسیه، چین، ایران، کوریای شمالی، پاکستان و… از طریق نمایش قدرت نظامی؛ چه اظهارات وزرای خارجه و دفاع امریکا مبنی بر حضور درازمدت آنان در افغانستان و عراق برای مهار کردن قدرت نظامی ایران، ثبوت محکمی است بر این مدعا.
۲- بیرون کردن جنگ احتمالی جهانی از مرز های اروپا و امریکا.
۳- مهار کردن رشد سرسام آور اقتصادی کشور هایی مانند چین در درازمدت.
۴- چپاول منابع و ذخایر طبیعی برخی از کشور ها آنهم در حالیکه دسترسی امریکا به منابع طبیعی و به ویژه نفتی محدود شده است.
۲- ۵- تامین امنیت و منافع اسرائیل و زمینه سازی برای توسعۀ قلمرو جغرافیایی آرمانی صهیونیزم( از فرات تا نیل).
۶- جلوگیری از توازن قدرت نظامی- سیاسی در سطح جهان وزمینه سازی برای دوام تکتازی سیاسی –نظامیامریکا.
۷- فروپاشیاتحادسیاسی،جغرافیاییوایدیولوژیکمسلمانانوتجزیۀکشورهایاسلامیبهپارچهها.
۸- جلوگیریازرشدتسلحیاتی کشور های بلاک شرق و …
در کل می توان گفت که حضور امریکا و متحدانش در افغانستان بر محور منافع ستراتیژیک آنها و به صورت اخص منافع ایالات متحدۀ امریکا می چرخد.
در آغاز، ایالات متحدۀ امریکا برای تداوم حضور فیزیکی و تحقق اهداف فوق الذکر در منطقه به فضای مناسبی نیاز داشت تا اذهان توده ها در افغانستان و جهان را آمادۀ پذیرش حضورش در افغانستان نماید و توجیهی برای تداوم حضور نظامی و هزینه های مالی در این کشور داشته باشد. بدون تردید تحقق این هدف ایالات متحدۀ امریکا، در گروه نا امنی و جنگ در افغانستان بود که امریکایی ها به این منظور از راهکار های گونه گونی همچون سازماندهی حملات انتحاری، تقویت نظامی طالبان وحتی بمباردمان خانه های غیر نظامیان، استفاده نمودند تا فضای افغانستان را نا امن جلوه دهند. شخصیت هایی که سد راه تحقق این هدف واقع گردیدند ویا تصور آن میرفت که در آینده مشکل ساز باشند، توسط عمال استخباراتی امریکا و متحدانش به وسیله های گوناگون ترور شدند
حال که افغانستان در آستانۀ امضای پیمان استراتیژیک با ایالات متحدۀ امریکا قرار دارد، عواقب حضور دایمی امریکا و غرب در منطقه را نباید نا دیده گرفت .برخلاف آنچه که غرب می خواهد اذهان عامه را بدانسو بکشاند، تداوم حضور امریکا در افغانستان و منطقه می تواند خطرات و آسیب های فراوانی را به بار آرد.
نخست از همه طوری که در بالا ذکر شد حضور دایمی امریکا تهدیدی است برای کشور های منطقه که این خود در دراز مدت جنگ و خونریزی را در قبال خواهد داشت. چه کشور های همسایه و دور دستی که از سوی ایالات متحدۀ امریکا تهدید می شوند همواره سعی خواهند کرد تا امریکا را از راه های مختلف در افغانستان ضربه بزنند که این امر به سود افغانستان نخواهد بود و شعله های جنگ در افغانستان را یکبار دیگر مشتعل خواهد ساخت یعنی افغانستان به مرکز جنگ بلاک های شرق و غرب مبدل خواهد شد. از طرف دیگر افغانستان اعتبار و حیثیت خود را به عنوان یک کشور مستقل در منطقه و در نزد همسایه هایش از دست خواهد داد و تبعات آن در روابط دیپلوماتیک افغانستان با منطقه منفی خواهد بود.
تدویر لویه جرگۀ نمایشی اضطراری و امضای پیمان استراتیژیک از سوی افغانستان با امریکا ماهیت دیپلوماتیک نداشته، بلکه تداوم اشغال امریکاست که مسلماً تبعات منفی آن در اقتصاد، فرهنگ، زیربنا، امنیت، دین و اجتماع در دراز مدت ظاهر خواهد شد؛ چون رشد و انکشاف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در یک کشور وابسته به وضعیت امنیتی آن کشور می باشد که به یقین حضور امریکا در افغانستان، اختلال امنیت در این کشور را در قبال خواهد داشت. از سوی دیگر تداوم حضور امریکا در افغانستان خلاف قانون اساسی وارزش های دینی- فرهنگی افغانستان است چون دردین مقدس اسلام سیطرۀ یهود و نصارا در قلمرو اسلامی مردود است در حالیکه امریکا از دشمنان سرسخت اسلام و مسلمانان بوده و است. مگر این امریکا نبود که حضور دایمی ملت مظلوم فلسطین در سازمان ملل متحد را ویتو کرد؟ آیا این امریکا نبود که از به انزوا کشیده شدن اسرائیل اظهار نگرانی کرد؟ آیا این امریکا نیست که روزانه صدها مسلمان را در عراق، افغانستان، فلسطین و اکناف جهان به شهادت می رساند؟ آیا این دولت امریکا نیست که میلیون ها دالر به مصرف می رساند تا عقاید مسلمانان را خدشه دار سازد؟ آیا این امریکا نیست که ملیاردها دالر را هزینۀ فعالیت های تبشیری می کند؟ آیا خداوند متعال نفرموده: و لن ترضی عنک الیهود و…؟ پس در صورتی که خداوند متعال ما را از دوستی با آنها نهی فرموده، منافع ملی کشور ما ایجاب امضای پیمان استراتیژیک را نمی نماید، اذهان مردم، اهل خبره و دانشمندان ما آمادۀ پذیرش انعقاد این پیمان نیست، بر مبنای کدام معیار این پیمان را به امضا می رسانیم ؟ و چرا؟
آگاهان امور سیاسی نیک می دانند که جامعه جهانی به رهبری ایالات متحده امریکا، از حضور دراز مدت خویش در منطقه به ویژه افغانستان، چه اهدافی دارد ؟ و چه تصوراتی را در مخیله ذهن خویش می پروراند ؟ که بد نیست برخی از آنها را بدانیم.
علل اساسی حضور امریکا و غرب را می توان چنین خلاصه کرد:

۱- تهدید کشور های با نفوذ منطقه مانند روسیه، چین، ایران، کوریای شمالی، پاکستان و… از طریق نمایش قدرت نظامی؛ چه اظهارات وزرای خارجه و دفاع امریکا مبنی بر حضور درازمدت آنان در افغانستان و عراق برای مهار کردن قدرت نظامی ایران، ثبوت محکمی است بر این مدعا.
۲- بیرون کردن جنگ احتمالی جهانی از مرز های اروپا و امریکا.
۳- مهار کردن رشد سرسام آور اقتصادی کشور هایی مانند چین در درازمدت.
۴- چپاول منابع و ذخایر طبیعی برخی از کشور ها آنهم در حالیکه دسترسی امریکا به منابع طبیعی و به ویژه نفتی محدود شده است.
۲- ۵- تامین امنیت و منافع اسرائیل و زمینه سازی برای توسعۀ قلمرو جغرافیایی آرمانی صهیونیزم( از فرات تا نیل).
۶- جلوگیری از توازن قدرت نظامی- سیاسی در سطح جهان وزمینه سازی برای دوام تکتازی سیاسی –نظامیامریکا.
۷- فروپاشیاتحادسیاسی،جغرافیاییوایدیولوژیکمسلمانانوتجزیۀکشورهایاسلامیبهپارچهها.
۸- جلوگیریازرشدتسلحیاتی کشور های بلاک شرق و …
در کل می توان گفت که حضور امریکا و متحدانش در افغانستان بر محور منافع ستراتیژیک آنها و به صورت اخص منافع ایالات متحدۀ امریکا می چرخد.
در آغاز، ایالات متحدۀ امریکا برای تداوم حضور فیزیکی و تحقق اهداف فوق الذکر در منطقه به فضای مناسبی نیاز داشت تا اذهان توده ها در افغانستان و جهان را آمادۀ پذیرش حضورش در افغانستان نماید و توجیهی برای تداوم حضور نظامی و هزینه های مالی در این کشور داشته باشد. بدون تردید تحقق این هدف ایالات متحدۀ امریکا، در گروه نا امنی و جنگ در افغانستان بود که امریکایی ها به این منظور از راهکار های گونه گونی همچون سازماندهی حملات انتحاری، تقویت نظامی طالبان وحتی بمباردمان خانه های غیر نظامیان، استفاده نمودند تا فضای افغانستان را نا امن جلوه دهند. شخصیت هایی که سد راه تحقق این هدف واقع گردیدند ویا تصور آن میرفت که در آینده مشکل ساز باشند، توسط عمال استخباراتی امریکا و متحدانش به وسیله های گوناگون ترور شدند
حال که افغانستان در آستانۀ امضای پیمان استراتیژیک با ایالات متحدۀ امریکا قرار دارد، عواقب حضور دایمی امریکا و غرب در منطقه را نباید نا دیده گرفت .برخلاف آنچه که غرب می خواهد اذهان عامه را بدانسو بکشاند، تداوم حضور امریکا در افغانستان و منطقه می تواند خطرات و آسیب های فراوانی را به بار آرد.
نخست از همه طوری که در بالا ذکر شد حضور دایمی امریکا تهدیدی است برای کشور های منطقه که این خود در دراز مدت جنگ و خونریزی را در قبال خواهد داشت. چه کشور های همسایه و دور دستی که از سوی ایالات متحدۀ امریکا تهدید می شوند همواره سعی خواهند کرد تا امریکا را از راه های مختلف در افغانستان ضربه بزنند که این امر به سود افغانستان نخواهد بود و شعله های جنگ در افغانستان را یکبار دیگر مشتعل خواهد ساخت یعنی افغانستان به مرکز جنگ بلاک های شرق و غرب مبدل خواهد شد. از طرف دیگر افغانستان اعتبار و حیثیت خود را به عنوان یک کشور مستقل در منطقه و در نزد همسایه هایش از دست خواهد داد و تبعات آن در روابط دیپلوماتیک افغانستان با منطقه منفی خواهد بود.
تدویر لویه جرگۀ نمایشی اضطراری و امضای پیمان استراتیژیک از سوی افغانستان با امریکا ماهیت دیپلوماتیک نداشته، بلکه تداوم اشغال امریکاست که مسلماً تبعات منفی آن در اقتصاد، فرهنگ، زیربنا، امنیت، دین و اجتماع در دراز مدت ظاهر خواهد شد؛ چون رشد و انکشاف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در یک کشور وابسته به وضعیت امنیتی آن کشور می باشد که به یقین حضور امریکا در افغانستان، اختلال امنیت در این کشور را در قبال خواهد داشت. از سوی دیگر تداوم حضور امریکا در افغانستان خلاف قانون اساسی وارزش های دینی- فرهنگی افغانستان است چون دردین مقدس اسلام سیطرۀ یهود و نصارا در قلمرو اسلامی مردود است در حالیکه امریکا از دشمنان سرسخت اسلام و مسلمانان بوده و است. مگر این امریکا نبود که حضور دایمی ملت مظلوم فلسطین در سازمان ملل متحد را ویتو کرد؟ آیا این امریکا نبود که از به انزوا کشیده شدن اسرائیل اظهار نگرانی کرد؟ آیا این امریکا نیست که روزانه صدها مسلمان را در عراق، افغانستان، فلسطین و اکناف جهان به شهادت می رساند؟ آیا این دولت امریکا نیست که میلیون ها دالر به مصرف می رساند تا عقاید مسلمانان را خدشه دار سازد؟ آیا این امریکا نیست که ملیاردها دالر را هزینۀ فعالیت های تبشیری می کند؟ آیا خداوند متعال نفرموده: و لن ترضی عنک الیهود و…؟ پس در صورتی که خداوند متعال ما را از دوستی با آنها نهی فرموده، منافع ملی کشور ما ایجاب امضای پیمان استراتیژیک را نمی نماید، اذهان مردم، اهل خبره و دانشمندان ما آمادۀ پذیرش انعقاد این پیمان نیست، بر مبنای کدام معیار این پیمان را به امضا می رسانیم ؟ و چرا؟
این سوالی است که در ذهن هر افغان آگاه خطور می کند پس ای آنانی که بر اریکۀ قدرت نشسته اید و سرنوشت ملت افغان به دست شماست، بیایید این ننگ تاریخی را از خود دور سازید و نگذارید تاریخ بار دیگر نام شما را در فهرست معامله گران و وطن فروشان به ثبت برساند. بیایید اگر چه به قیمت جان شما تمام شود، نگذارید ریشه های اسلام از این بیشتر ضعیف گردد. یقین بدانید روزی هست که از شما پرسیده خواهد شد. آنگاه جواب شما چه خواهد بود؟ اندکی فکر باید کرد چون؛ هنوز هم فرصت باقیست.

موضوع : اخبار