ایمل فیضی کارشناس مسایل سیاسی و سخنگوی سابق حامد کرزی در یادداشتی نوشت: استراتیژی که تنها بر کشتن تروریست‌ها متمرکز باشد، بدون آن که برنامه‌ای برای تحقق صلح و یا ملت سازی داشته باشد، به طور اسفناکی شکست خواهد خورد.

استراتیژی ترمپ در قبال افغانستان و جنوب آسیا در حالی پس از ماه‌ها اعلام شده است که اثرات بسیار خطرناکی برای افغانستان در پی خواهد داشت.

در حالی که در این استراتیژی تا حدودی موضع امریکا در برابر پاکستان و پناهگاه‌هایش برای عاملان ایجاد ناامنی روشن است، با این حال راهبرد جدید امریکا، جنگ را گسترش داده و کشتار و خرابی بیشتری را در افغانستان به بار خواهد آورد.

در استراتیژی جدید اثری از آموخته‌های اخیر امریکا درباره اشتباهات گذشته برای حفظ جان انسان‌ها دیده نمی‌شود؛ بنابراین چنین رویکردی به دلیل جلوگیری از تخریب کشور و محکوم شدن افغانستان به جنگی بی پایان باید توقف یابد.

تشدید جنگ، افزایش تروریزم

استراتیژی جدید امریکا عملیات نظامی را تشدید خواهد کرد که تاثیر این جنگ‌ها به طور مستقیم متوجه مردم افغانستان خواهد شد. با برداشتن محدودیت‌ها و افزایش اختیارات نیروهای مسلح امریکایی، بسیاری از مردم افغانستان قربانی شعله‌ورتر شدن آتش جنگ خواهند شد.

در پوشش هدف قرار دادن تروریست‌ها، مردم افغانستان در خانه، قریه و یا هر جایی که در نهایت آتش جنگ به آن سرایت کند، ایمن نخواهند بود.

این اظهارات که تروریست‌ها جایی را برای پنهان شدن نخواهند داشت و اینکه جایی خارج از دسترس و اقتدار امریکا وجود ندارد به نیروهای امریکایی این اجازه را می‌دهد تا در هر جا که لازم بدانند، عملیات نظامی انجام دهند.

ترمپ هنگام اعلام استراتیژی خود گفت: مجازات سریع و محکم خواهد بود. من این را من‌حیث افزایش استفاده از قوای هوایی امریکا علیه اهداف در خاک افغانستان می‌بینم؛ از سوی نیز افزایش حملات طیارات بدون سرنشین و آزمایش مادر بمب در ولایت ننگرهار در اوایل سال جاری گواهی روشن از استراتیژی جدید برای تشدید بمباردمان هوایی آن هم در مقیاس کلان است.

پیشنهاد بعدی:  حکومت اراده ای برای آوردن صلح ندارد

بی شک این اقدامات آسیب‌های زیادی را بر ملکیان تحمیل خواهد کرد و در نتیجه منجر به افزایش نفرت و خشونت خواهد شد. نتیجه نهایی این استراتیژی نیز این خواهد بود که برای سالیان طولانی، نیروهای خارجی در کنار همتایان افغان خود در جنگی طولانی که پیروزی در آن ممکن نیست، گرفتار خواهند شد.

همچنین استراتیژی جدید به پنتاگون آزادی عمل بیشتری را برای تغییر ماهیت و محدوده حضور و عملیات نظامی‌اش داده و جنرال‌های امریکایی را منحصرا مسئول جنگی خواهد کرد که پایانی نخواهد داشت. این به وضوح نظامی شدن سیاست افغانستان-امریکا را نشان می‌دهد.

امریکا مانعی برای صلح است

به نظر می‌رسد واشینگتن هیچ تمایلی برای حمایت از روند صلح در افغانستان و در رابطه با توافق سیاسی حکومت افغانستان با طالبان افغان ندارد.

ترمپ در اعلام استراتیژی خود اعلام کرد: پس از تلاش‌های موثر نظامی، روزی شاید ممکن باشد تا توافق سیاسی را شاهد باشیم که شامل عناصر طالبان و حکومت افغانستان باشد، اما هیچکس نمی‌داند چگونه و چه وقت این اتفاق خواهد افتاد.

نتیجه‌ای که می‌شود از این موضوع گرفت این است که طالبان، مانند گذشته، دشمن امریکا نیستند. اما وقتی جنگیدن با آن‌‌ها در افغانستان مطرح می‌شود، اقدامات آن‌ها تنها به جلوگیری از تصرف افغانستان توسط طالبان محدود می‌شود. واژه جلوگیری بسیار ضعیف‌تراز واژه‌های چون محو کردن داعش و یا خرد کردن القاعده است، که در اظهارات اخیر ترمپ در حین اعلام استراتیژی مورد استفاده قرار گرفت.

بی میلی مداوم دولت امریکا برای ایجاد صلح در کشور، به مانع اصلی برای تلاش‌های ایجاد صلح در افغانستان تبدیل شده است.

پیشنهاد بعدی:  رییس ستاد ارتش امریکا جوی خون به راه انداخت

تغییر شرایط کنونی در پاکستان

در رابطه با پاکستان و هند، ترمپ تغییراتی را ایجاد کرده است. در اظهاراتی بی‌سابقه، رییس جمهور امریکا بیان کرد که پاکستان اغلب به عاملان ناامنی، خشونت و تروریزم پناه داده است و اینکه امریکا دیگر نمی‌تواند در این باره سکوت کند .

این پیامی واضح به اسلام‌آباد بود که امریکا باید فعال شدن دوباره پناهگاه امنی را متوقف کند که تروریست‌ها را قادر به تهدید امریکا می‌کند.

از سوی دیگر، راپور‌های رسمی امریکا پیش از این فاش کرده بودند که پاکستانی‌ها از اینکه واشینگتن آن‌ها را خلع سلاح هسته‌ای کند، ابراز نگرانی کرده‌اند.

رییس جمهور ترمپ در اظهارات خود در هنگام اعلام استراتیژی اعلام کرد که ما باید از افتادن سلاح‌های هسته‌ای به دست تروریست‌ها و استفاده آن در هر جایی از جهان علیه خود جلوگیری کنیم.

این اظهارت اخیر ترمپ، بر هراس پاکستان از نقشه امریکا علیه تسلیحات هسته‌ای این کشور می‌افزاید.

از سوی دیگر نیز تحسین و تجلیل از هند برای اشتراک مهم این کشور در بازسازی افغانستان و درخواست از دهلی‌نو برای کمک به امریکا در افغانستان، شوک دیگری بود که بر پیکر پاکستان وارد شد.

شکی در آن نیست که هند در حمایت از افغانستان صادق و راسخ بوده است، اما دولت‌های سابق امریکا به ندرت از نقش هند در افغانستان حمایت کرده‌اند؛ در حالی که بارک اوباما رییس جمهور سابق امریکا از حامد کرزی رییس جمهور سابق کشورمان خواسته بود تا به نگرانی‌های پاکستان درباره افزایش نفوذ هند در افغانستان رسیده‌گی کند.

برای اوباما، پاکستان من‌حیث یک متحد استراتیژیک مطرح بود و دو کشور نیز دشمن مشترکی داشتند. اظهارات اخیر ترمپ تغییری رادیکال در استراتیژی واشینگتن را نشان می‌دهد، اما با این حال تنها زمان به ما نشان خواهد داد که رییس جمهور فعلی امریکا چقدر سخنان خود را در عمل نشان خواهد داد.

پیشنهاد بعدی:  دوگانگی سیاست امریکا در قبال قطر

این در حالی است که بیشتر اهداف امریکا در منطقه، از طریق تشکیلات نظامی پاکستان تسهیل می‌شوند، بنابراین واشینگتن احتمالا پاکستان را در حوزه نفوذ خود نگه دارد.

با توجه به تهدیدات امنیتی در جنوب آسیا، رییس جمهور ترمپ، اما به حقیقت تلخ در پشت پرده تروریزم در افغانستان توضیحی نداده است.

چرا پس از ۱۶ سال جنگ علیه تروریزم توسط امریکا و شرکای آن در ناتو، متمرکزترین حضور گروه‌های تروریستی هنوز در افغانستان و منطقه قرار دارد؟ پاسخ این سوال بسیار ساده است؛ وضع فعلی منطقه پیامد مستقیم اقدامات نظامی امریکاست.

برای ایجاد صلح، امریکا باید خود را متعهد به همکاری برای ایجاد راهکارهای دیپلوماتیک و سیاسی کند.

به جز هند، استراتیژی امریکا در جنوب آسیا هیچ حامی دیگری در منطقه ندارد. واشینگتن باید آغوش خود را برای پذیرش همکاری‌های منطقوی باز کند؛ در غیر این صورت استراتیژی جدید امریکا در قبال افغانستان ادامه هجوم، اشغال و استعمار خواهد شد.

استراتیژی که تنها بر کشتن تروریست‌ها متمرکز باشد، بدون آن که برنامه‌ای برای تحقق صلح و یا ملت سازی داشته باشد به طور اسفناکی شکست خواهد خورد.