اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

دیروز( 12 سپتمبر ) چهاردهمین اجلاس سران عضو سازمان شانگهای در شهر دوشنبه برگزار شد. در این اجلاس حامدکرزی رییس جمهور کشور به نمایندگی از افغانستان اشتراک کرده بود. افغانستان اگرچه عضو رسمی سازمان شانگهای نیست و در کنار کشورهای مانند هند، پاکستان و ایران به حیث ناظر در این اجلاس شرکت می کند؛ اما در سیزده سال گذشته به دلیل اهمیت افغانستان در سیاست های بین المللی و منطقه ای، حضور این کشور در نشست های منطقه­ای بسیار حایز اهمیت تلقی شده است.  حامدکرزی که در این اجلاس سخنرانی می کرد، تأکید ‌کرد که کشورهای عضو سازمان شانگهای باید برای مبارزه با تروریسم و افراط گرایی با همدیگر همکاری کنند. وی تهدید روز افزون تروریسم و افراط گرایی را خطر جدی برای امنیت و ثبات تمامی منطقه دانست و از کشورها خواست که از افراط ‌گرایی به عنوان ابزار سیاست خارجی خود استفاده نکنند.

 

تروریسم و افراطیت یک چالش و تهدید جدی برای امنیت افغانستان و منطقه به حساب می آید و افغانستان به خاطر ویژگی های جغرافیایی و زمینه های اجتماعی، یکی از آسیب پذیرترین کشورهایی است که از ناحیه تروریسم و افراطیت تهدید می شود. به همین خاطر تأکید افغانستان در نشست های منطقه ای و بین المللی تاکنون بیشتر در محور مبارزه با تروریسم و افراطیت صورت گرفته است.

 

اجلاس شانگهای که در سال 2001 بیشتر به خاطر رسیدن به هدفهای کلان امنیتی در منطقه تشکیل شد، در سال های بعد اهداف خود را از مسایل صرفا امنیتی، به مسایل سیاسی و اقتصادی نیز توسعه بخشید. این سازمان هم از لحاظ سیاسی هم از لحاظ نظامی و هم به خاطر برخورداری از بازارهای مناسب تجاری دارای پتانسیل های  خوبی برای رشد و توسعه منطقه و در نتیجه ایجاد همگرایی های سیاسی و تحکیم همکاری های اقتصادی به شمار می رود.

 

روسیه و چین که دو عضو اصلی این سازمان می باشند؛ امروزه از قدرت های بزرگ نظامی و اقتصادی دنیا به شمار می روند. همکاری این دو قدرت بزرگ جهانی بدون شک می تواند در چگونگی مناسبات منطقه ای و در تعیین مسیر سیاست های بین المللی مؤثر واقع شود.

 

کشورهای آسیای مرکزی نیز دارای منابع مهم انرژی در سطح منطقه می باشد و این منابع می تواند هم درتوسعه و رشد اقتصادی این کشورها کمک کند و هم با صادرات آن به افغانستان و کشورهای جنوب آسیا سطح همکاری های منطقه ای را گسترش داده و امنیت و ثبات سیاسی را در این منطقه تقویت کند.

 

افغانستان از یک طرف به عنوان نقطه وصل کشورهای جنوب آسیا به آسیای مرکزی و بالعکس در ایجاد و توسعه مناسبات تجاری و اقتصادی حایز اهمیت می باشد، از سوی دیگر این کشور دارای ذخایر و منابع زیر زمینی و رو زمینی سرشاری است که می تواند با بهره برداری آنها بسیاری از نیازهای کشورهای منطقه را مرفوع سازد. افغانستان بدون شک این پتانسیل را دارد تا نقش خود را در توسعه و امنیت منطقه ایفا کرده و زمینه گسترش تجارت و داد وستد کالا را در دو سوی قاره آسیا فراهم نماید.

 

با آنهم همه می دانند که ناامنی و تروریسم مانع عمده توسعه روابط میان کشورهای منطقه به شمار می آید. تروریسم از یک سو کشت و قاچاق مواد مخدر را در منطقه گسترش داده و از این طریق سبب رشد فساد، ناامنی و شکل گیری نظام قانونمند اقتصادی می گردد و از طرف دیگر با ایجاد ناامنی مانع تقویت مناسبات اقتصادی میان کشورهای منطقه گردیده و اعتماد آنها را نسبت به بهره برداری بسیاری از پروژه های کلان اقتصادی از بین برده است. تروریسم هزینه پروژه های اقتصادی را افزایش داده و اجرای آنها را با مشکل مواجه کرده است.

 

به هر حال کشورهای مختلف تا هنوز به این نتیجه نرسیده اند که پرداخت چند برابر هزینه پروژه های اقتصادی، در دراز مدت به نفع آنها تمام می شود و ظرفیت آن کشورها را در تأمین نیازهای اقتصادی برآورده می سازد. سیاست های ناهمآهنگ و نیافتن محورهای مشترک برای تعریف منافع اعضای سازمان شانگهای از جمله عواملی بوده که تا هنوز این سازمان را از کارایی بیشتر بازداشته است.