اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

تحرکات جدید و سریع السیر هند و پاکستان در منطقه درحالی بلافاصله و متوالی رخ داد که افغانستان صرفا میزبان و نظاره گر بود. بدین ترتیب که نخست وزیر هند آمد و برنامه های خود را به پیش برد و سپس به اسلام اباد رفت و همزمان رییس ستاد ارتش پاکستان راهی افغانستان شد.

 

هنوز جوهر توافقنامه ها و تعهدات دو جانبه با نارندرا مودی خشک نشده بود که توافقنامه ها و تعهدت دوجانبه با راحیل شریف نیز تهیه و تنظیم شد و به امضا رسید. اما آیا این توافقنامه ها تداخل و تعارضی با یکدیگر ندارند؟ آیا ضمانت اجرایی بصورت همزمان و موازی دارند یا به شرط توقف دیگری به پیش می روند؟

 

افغانستانی که از دیرباز محل تجمع اضداد و عرصه ی رقابت همسایگان و غرب بوده است، در بازده ی زمانی کوتاه چند روزه نیز شاهد و میزبان این رقابت و جنگ نیابتی در خاک خود بود به گونه ای که مودی و شریف هرچه خواستند رشته کردند و بافتند.

 

این یک روی سکه بوده است و اما روی دیگر سکه این است که در هیچ دوره ای از حکومت های موقت، انتقالی، مشروع و نیمه مشروع حامد کرزی، مقامات پاکستانی چنین فشرده و پیاپی پای بر خاک کابل نگذاشته بودند که در دوره ی نامشروع حکومت وحدت ملی آمدند و وعده دادند و رفتند.

 

در واقع تعداد سفرهای راحیل شریف رییس ستاد ارتش پاکستان و نیز سرتاج عزیز مشاور نواز شریف در طول حکومت اشرف غنی و عبدالله بیش از تعداد کل سفرهای شان در دوران سیاه و سفید و خاکستری افغانستان و پاکستان می باشد که می بایست هوش و حواس حکومت را دوچندان کند.

 

درواقع دم زدن از صلح و مزه مزه کردن آن در دهان ملت همچنانکه هیچ طعم و رنگ و بویی نداشته است کاسه صبرشان را هم لبریز کرده و این به خودی خود بر حساسیت تعاملات و مناسبات دیپلماتیک در دوسوی مرز دیورند می افزاید. بدین معنا که راحیل شریف اعتبار خود را از دست داده و بیهوده تقلا می کند.

 

در دوران کنونی و این مرحله از صلح خیالی با طالبان، بیش از آنکه افغانستان نیازمند تداوم این توافقنامه های غیرعملی برای صلح غیرعلنی باشد پاکستان محتاج آنست! این کشور دوست و همسایه و برادر برای بازگرداندن اعتبار خود در جامعه جهانی، دست به دامان طالبان منزوی و تضعیف شده و مصالحه ی ناکارامد و ناکام با افغانستان شده اند.