اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

امریکا همچنان در افغانستان می ماند و جنگ هم ابعاد تازه تری خواهد گرفت زیرا این سرزمین در جنگ و هراس است که برای قدرت های منطقه منفعت دارد، کشورستمدیده مان اکنون تبدیل به سرزمین بازی های رقابتی قدرتمندان جهان شده است…

امریکا به دنبال حضور نظامی با بهانه حمایت از حکومت افغانستان است، کشوری که در آن طولانی ترین جنگ تاریخ خود را تجربه کرد و گاه تداعی کننده ویتنام دیگری بود و در این میان با جنگ گسترده علیه داعش، شمال افغانستان تبدیل به سرزمینی موعود برای افراط گرایان شد که به دنبال سوریه جدید هستند.

 

جنگ های امریکا در لایوس، ویتنام و کامبوج نزدیک به ۶/۵ میلیون نفر را کشت که سه میلیون نفر هم قبل از آن در کوریا کشته شده بودند و حال در ۱۵ سال گذشته چند میلیون بی گناه در افغانستان در جنگ امریکا قتل عام شدند؟ پاسخی که نه به رقم دقیق می رسد و نه از حساسیتی برخوردار می باشد برای تحقیق! تنها قربانی می ماند که در گمنامی در حمله شبانه و یا با سلاح های امریکایی در دست تروریستان به کام مرگ رفته اند.

 

بیش از آنکه طولانی ترین و پرهزینه ترین جنگ تاریخ امریکا برای مردم افغانستان پایان کشتار باشد، شروع جنگی گسترده و نفوذ تروریستان بوده است و با وجود چنین حقایقی عینی همچنان این کشور با حضور نظامی، ثبات افغانستان را در گرو حمایت خود می داند.

 

گفتنی است که وزارت دفاع و خارجه امریکا ماموریت در افغانستان را بسیار مهم دانسته و از تقویت نیروهای مسلح افغانستان گفته تا با آموزش و تجهیز به دفاع بپردازند.

پیشنهاد بعدی:  چرا حکمتیار از داعش حمایت می کند؟

 

وزیر خارجه امریکا در نشستی با افتخار از میانجی گری در انتخابات افغانستان گفته و اینکه اگر امریکا نبود، بحران انتخابات به یک جنگ داخلی کشیده می شود.

 

هرچند جان کری افغانستان را همچنان در آزمون بزرگی می داند که به ادامه همکاری با امریکا نیاز جدی دارد اما باید گفت که طی دو سال اندی که از حکومت وحدت ملی با میانجی گری وی می گذرد، کشور با مشکلات بزرگی چون گسترش دامنه جنگ و ناامنی، سیل مهاجران بازگشته از پاکستان و اروپا در یک میلیون بی جاشده داخلی، فقر و بی کاری شدید و دخالت های جدید خارجی درگیر بود و باید تنش های درون حکومتی را نیز به آن افزود.

 

در این میان با خروج نظامیان امریکایی در سال ۲۰۱۴ و اعلام پایان ماموریت نظامی امریکا، همچنان ۹۰۰ هزار نظامی این کشور در افغانستان باقی ماندند و آنگونه که از سخنان سخنگوی وزارت دفاع و وزیر خارجه این کشور بر می آید این کشور خیال خروج کامل از افغانستان را ندارد.

 

با گسترش جنگ در کشور و نفوذ هرچه بیشتر داعش در شرق و شمال، پای رقیب دیرینه این کشور نیز در افغانستان باز شد، روسیه در هراس ناامن شدن مرزهای کشورهای تحت سلطه خود با افغانستان، گفتگوهایی با طالبان صورت داد و به تازگی در نشستی سه جانبه بدون حضور افغانستان خواهان حذف نام رهبران گروه طالبان از لیست سیاه برای مذاکرات صلح شده است.

هرچند با یورش نظامیان امریکا با هدف محو تروریستان، همچنان طالبان به مانند گذشته در افغانستان جنگ و ناامنی می آفرینند و مواد مخدر به تجارت بی سابقه رسیده است، می توان نتیجه گرفت که این جنگ نه برای نابودی تروریست بلکه برای برقراری اهدافی بوده که اکنون شاهد آن هستیم.

پیشنهاد بعدی:  از بازی های سیاسی تا مشکلات واقعی

 

حمایت امریکا سبب شده است که پاکستانِ تروریست پرور در کنار عربستان، بزرگترین تمویل کننده مالی آنان به راحتی افغانستان را تبدیل به سرزمینی در یورش افراط گریان کند تا جایی که مقامات پاکستانی آشکارا اعلام می کنند: تا زمانی که مسیله کشمیر حل نشود جنگ افغانستان دوام دارد.

 

امریکا که خود را ناجی افغانستان می دانند باید پاسخگو باشند که طی ۱۵ سال گذشته به چه اهدافی در کشور دست یافته اند؟ با وجود پیشرفته ترین تجهیزات و سازمان های استخباراتی چرا تاکنون طالبان در افغانستان حضور دارند و زمینه برای داعش هموار می شود؟ چرا نظامیان افغانستان همچنان بدون تجهیزات و آموزش قربانی هر نبرد و جنگی هستند؟ آیا یک و نیم دهه زمان کمی برای محو یک گروه تروریستی است که به خوبی می دانند از کدام منبع تغذیه می شود؟

 

با وجود مقام هایی که با کمک های بین المللی نفس می کشند و در معامله و فساد به قدرت می رسند و به مانند یک مستعمره در مقابل امریکا، پاکستان و هر کشور دیگر عمل می کنند، باید بیش از ۸۰ درصد کشور در جنگ به سر برده، فقر و بی کاری فراگیر شده و نیروهای داعش با هماهنگی در شمال جابه جا و ولایت ها و مهمات به طالبان واگذار شود.

 

امریکا همچنان در افغانستان می ماند و جنگ هم ابعاد تازه تری خواهد گرفت زیرا این سرزمین در جنگ و هراس است که برای قدرت ها و کشورهای منطقه منفعت دارد نه ثبات آن.

 

اگر افغانستان در گذشته میدان رقابت کشورهای منطقهِ تروریست پرور و افراط گر بود اکنون سرزمین بازی های رقابتی رقیبان قدرتمند جهان شده است و تنها یک حکومت تشریفاتی مانده و میلیون ها مردمی بی گناه که همچنان امید به ثبات دارند.

پیشنهاد بعدی:  افغانستان عرصه ی رقابت همسایگان و غرب

امریکا که در طی چهاردهه گذشته پایگاه خود در ایران را از دست داده است تلاش کرد با حمایت مالی از پاکستان و حضور نظامی در افغانستان، پایگاه های جدیدی در منطقه داشته باشد و به کاهش نفوذ روسیه بیانجامد.