اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

بر بنیاد گزارش ها یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان گزارش سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ میلادی را در مورد تلفات افراد غیرنظامی در کشور را منتشر کرده و گفته است که این ارقام نشان‌ دهنده افزایش بلند و دوامدار تلفات افراد غیرنظامی می ‌باشد. این گزارش یوناما از اول جنوری تا سی ‌و یکم مارچ سال ۲۰۱۶ میلادی را شامل می شود که ۱۹۴۳ مورد تلفات افراد غیرنظامی را در خود ثبت کرده است. در این مدت ۶۰۰ نفر غیرنظامی کشته و ۱۳۴۳ نفر دیگر زخمی شده‌اند. هرچند بنابه گفته یوناما در نگاه نخست این آمار نشان ‌دهنده ۱۳ درصد کاهش در مرگ افراد غیرنظامی و ۱۱ درصد افزایش در زخمی شدن افراد غیرنظامی را نشان می دهد؛ اما به ‌صورت کلی ۲ درصد افزایش را در مقایسه با همین دوره زمانی در سال گذشته‌ میلادی را به نمایش می گذارد. دقت بر متن گزارش یاد شده نشان می دهد درگیری‌ های زمینی بیشترین رقم تلفات افراد غیرنظامی را به ‌خود اختصاص داده است و به دنبال آن، تلفات غیرنظامیان را در اثر مواد انفجاری جای گذاری ‌شده، حملات پیچیده انتحاری و قتل ‌های هدفمند در پی داشته است.
نکته قابل توجه در این گزارش آنست که در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ میلادی مخالفین مسلح دولت باعث ۶۰ درصد تلفات افراد غیرنظامی گردیده‌اند و نیروهای طرفدار دولت ۱۹ درصد تلفات افراد غیرنظامی را سبب شده ‌اند. اضافه بر این، جنگ های بین طرف ‌های متخاصم منجر به ۱۶ درصد تلفات شده است که نمی ‌توان آن ‌را به یک گروه خاص نسبت داد.
هم چنین در این گزارش اشاره شده است که افزایش تلفات افراد غیرنظامی بخاطر حملات هوایی نیروهای هوایی حکومت و نیروهای نظامی بین‌المللی در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ نگران‌ کننده می باشد. چنانچه در این مدت زمانی، ۲۷ مورد تلفات در نتیجه حملات هوایی ثبت گردیده است که ۶ کشته و ۲۱ زخمی را شامل می‌شود.
در همین حال رییس واحد حقوق بشر دفتر یوناما در کابل نیز افزوده است که در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ میلادی، تقریباً یک سوم تلفات افراد غیرنظامی را کودکان تشکیل می‌دهند. وی در این زمینه هشدار می دهد که اگر جنگ پیرامون مکاتب، میدان های بازی، خانه‌ ها و کلینیک ‌ها ادامه یابد و طرف‌ های درگیر استفاده از سلاح‌ های انفجاری به ‌ویژه هاوان و مواد منفجره جاسازی‌شده در این مناطق را متوقف نسازند، میزان تلفات غیرنظامیان، به خصوص زنان و کودکان به شدت افزایش خواهد یافت.
همانطور که از متن گزارش ها بدست آمد با تاسف مردم غیرنظامی بیشترین هزینه تلفات را پرداخته اند؛ و در میان غیرنظامیان، کودکان و زنان بیش از همه متحمل تلفات و خسارات جبران ناپذیری گردیده اند. در این باره باید یاد آورشد که متاسفانه افغانستان در طی چهار دهه گذشته میدان نبردهای خونین میان مخالفان مسلح دولت و نظامیان افغان و خارجی بوده است. اما آمار دقیق تلفات غیرنظامیان در این سال ها در دست نیست.اما حال پرسش اساسی این است که هدف عمده از کشتار مردم غیرنظامی چیست؟ وقتی جان ده ها کودک وزن و انسان های عادی که برای خرید و انجام امور روز مره زندگی، با انجام عملیات های نظامی و انتحاری و نیز حملات کور گرفته می شود کدام هدف نظامی و حکومتی و یا موقعیت استراتژیکی آماج قرار می گیرد؟ دیگر این که آیا جان انسان ها تا بدین اندازه بی ارزش شده است که برای رسیدن به هرهدفی از وقوع چنین کشتارهایی نباید اباء داشت؟ به نظر می رسد که چنین کشتارهای فجیعانه ای در هیچ آیین و مسلکی جایز دانسته نشده است. در این مورد به صراحت می توان گفت آنانی که بنام اسلام و شریعت دست به چنین کشتارهای فجیعانه می زنند هیچ درکی واقعی از اسلام و آموزه های آن نداشته و حتا آنان را می توان از دایره انسانیت خارج دانست. با اندک نظری بر نصوص و متون دینی می توان دریافت که کشتار انسان های بی طرف به هیچ وجه جایز دانسته نشده است، در این مورد بخصوص زمان‌ها و مکان‌هایی وجود دارند که از حرمت و قداست برخوردارند. این رویدادهای خونین، نمادی از شدت و عمق مسخ‌شدگی چنان جریان‌ها و اشخاص بی هویتی است که بدروغ و به بهانه تأسیس حکومت و خلافت اسلامی ، جان بندگان خدا را هدف گرفته اند.
از جانب دیگر همانطور که در گزارش آمده است بخشی از تلفات غیرنظامیان به نیروهای امنیتی کشور بطور کل ارتباط می گیرد. اصولا چنین است که حکومت مسئولیت دارد که در ارتباط به حفظ جان مردم نهایت تلاش خود را بکار گرفته و روش های مناسب و مصئونیت بخشی را روی دست گیرد. اما این گزارش اشعار می دارد که بخشی از تلفات غیرنظامیان به نیروهای داخلی و خارجی ارتباط می گیرد. حکومت براساس مسئولیت های قانونی خود باید بکوشد که خانه ها و افراد غیرنظامی هدف قرار نگیرند یا این که دشمنان و مخالفین به مردم و مناطق ملکی دست نیابند. کوتاهی در این امر علاوه بر این که گریز یا کوتاهی از مسئولیت شناخته می شود ، در نهایت موجب بدبینی مردم نسبت به حکومت و نیروهای امنیتی خواهد گردید که به نفع نظام سیاسی و کشور نخواهد بود بلکه دشمنان از آن بهره برداری منفی خواهند کرد. هم چنین آن بخش از نیروهای خارجی و بین المللی که هنوز باقی مانده و درعملیات های نظامی شرکت دارند نیز مسئولیت دارند که در مقابله با دشمنان و نیز نحوه مبارزه با مخالفین اصول انسانی و رعایت حفظ جان مردم غیرنظامی را در نظر داشته باشند، تا مردم غیرنظامی هیچگونه آسیبی را متحمل نگردیده و مناطق مسکونی نیز دچار خسارت و زیان نگردد.
روی دیگر این وقایع خونین دست داشتن سازمان های استخباراتی بیگانه است که از طریق مخالفین مسلح و گروه ها و اشخاص مسخ شده سعی دارند به هر قیمت ممکن ناامنی و خشونت را در کشور دامن بزنند. دشمنان صلح و ترقی افغانستان هرگز نمی خواهند که مردم ما پس از سال ها بحران اینک روی خوش از زندگی خویش ببینند. بنابراین بدون کم ترین تردید دست آلوده سازمان های استخباراتی را می توان در طرح ریزی و تحریک عملیات های خونین و فاجعه بار بوسیله عناصر مسخ شده و تروریست مشاهده کرد. در این باره اداره امنیت ملی کشور بایستی بکوشد که عوامل بیگانه زمینه نفوذ و ضربه زدن به کشور و جامعه را بدست نیاورند. هرچند در گزارش های که در روز های اخیر و نیز پیش از آن به نشر رسیده است نشان می دهد که نیروهای مربوط به امنیت ملی کشور توانسته توطئه ها و برنامه های خطرناک و خونین مخالفین مسلح را با قدرت و شهامت خنثی نمایند. این فداکاری و درایت نیروهای امنیت ملی و نیز فداکاری سایر نیروهای امنیتی کشور قابل ستایش بوده و به دیده قدر نگریسته می شود.
مسئله دیگر سکوت و بی تفاوتی کسانی و نهادهایی است که وجهه و اعتبار سیاسی و یا دینی دارند اما در اعتراض جدی و قاطع به چنین اقدام های تروریستی مهر سکوت برلب زده و حتا در مواردی سعی در تبرئه تروریست ها و جنایتکاران دارند. سازمان های بین المللی انسان دوستانه و بشردوستانه مسئولیت دارند که با قاطعیت و فریاد هرچه رساتر از کشور ها و قدرت های که از تروریست ها حمایت نموده و آنان را کمک می کنند وادار سازند که دست از حمایت برداشته و یا چهره و فعالیت غیرانسانی آنان را برای مردم منطقه و جهان افشا سازند. مراجع بین المللی بایستی چنین مسایلی را که با جان انسان ها در ارتباط می باشد بصورت جدی و فوری در نشست ها و تصمیم گیری های بین المللی مطرح ساخته و سازوکار مناسب وعملی را برای جلوگیری از فعالیت تروریست ها و تلفات غیرنظامیان روی دست گیرند. هم چنین در این ارتباط حداقل انتظاری که از علمای جهان اسلام و منطقه و کشور و نیز نهادهای حقوق بشری جهان و کشور و هم چنین حکومت وجود دارد این است که با صراحت تمام و قاطعانه و بصورت گسترده این کشتار ها را محکوم ساخته و آن را مغایر با احکام و آموزه های دین مبین اسلام اعلام دارند و افزون برآن روش های جهت جلوگیری از آن را روی دست گیرند.

موضوع : اخبار