اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

از چهار سال پیش به این طرف افغانستان مورد راکت پرانی پاکستان قرار گرفته که تلفات جانی و مالی بسیاری را در پی داشته است. پس از معرفی رییس جمهور جدید و تشکیل حکومت وحدت ملی و امضای موافقتنامه ی امنیتی، سه روز این حملات قطع شد اما پس از آن دوباره حملات از سر گرفته شد. پیش از این گفته می شد که پس از امضای قرارداد امنیتی با آمریکا حمله ی پاکستان متوقف خواهد شد اما در واقع هیچ تاثیری در اوضاع نداشته است.

 

احمد سعیدی آگاه مسایل سیاسی و دیپلومات سابق افغانستان در پاکستان در برنامه «آخر خط» گفت: پاکستان در افغانستان عمق استراتژیک دارد تا زمانی که عمق استراتژیک پاکستان برآورده نشود جنگ در افغانستان فروکش نخواهد کرد. پاکستان علاقمند است با افغانستانی ضعیف و ناتوان روبرو شود. دوم، افغانستانی که با هندوستان روابط حسنه نداشته باشد چون هند با پاکستان روی مساله ی کشمیر اختلاف نظر دارد. سوم، آب های افغانستان به مقدار زیاد به سوی پاکستان سرازیر شده است به این علت باید دولت ضعیفی باشد تا نتواند این آب ها را مهار کند. چهارم، در بهره برداری از معادن افغانستان و در تربیت نیروهای مسلح افغانستان، پاکستانی ها می خواهند نقش داشته باشند.

 

به باور وی ادعای افغانستان بر ماورای خط دیورند از نظر حقوق بین الدول بی معنا است به این علت که هر قرارداد بین کشورها امضا می شود و صد سال از عمر آن می گذرد تابع زمان قرار می گیرد. دوم، در مناطقی که افغانستان ادعای حاکمیت بر آنها را دارد نمایندگی سیاسی داریم. هیچ دولتی در خاک خود نمایندگی سیاسی ندارد و مقام های حکومتی افغانستان هرگاه به پاکستان رفته اند ازهمین مناطق نیز ویزه گرفتند. مرز بین افغانستان و پاکستان را شورای امنیت و دنیا به رسمیت شناخته است و این ادعا که منطقه ی پشتونخواه از افغانستان است میان تهی و مسخره است.

 

سعیدی تصریح کرد: مردم این مناطق هیچ گاه نخواستند تا به خاک افغانستان ادغام شوند و در گذشته ادعای استقلال داشتند اما حالا از این خواست خود گذشته اند و تذکره ی پاکستانی دارند. کسانی که این ادعا را دامن می زنند باورمند به اندیشه های تنگ نظرانه هستند. تا زمانی که مشکلات دو کشور حل نشود راکت پرانی های پاکستان ادامه خواهد داشت.

 

احمد سعیدی ناامنی در افغانستان را استراتژی غربی ها دانست و اظهار داشت: در زمان حکومت داوود، افغانستان می خواست از ادعای مرزی خود بگذرد به این شرط که پاکستان به ما راه دریایی بدهند. متاسفانه دولت گذشته و فعلی در مقابل پاکستان سیاست های فصلی و موسمی داشته و سیاست استراتژیکی وجود نداشته است. هدف از این راکت پرانی ها اشغال افغانستان نیست و استخبارات منطقه و کشورهای غربی نیز در آن سهیم است. هر چند که تعدادی از گروه طالبان در این منطقه هستند که گاه به گاه به دو سوی خط دیورند راکت می زنند. یکی از استراتژی های غربی ها این است که چون ولادیمیر پوتین در خاک اوکراین وارد شده است بنابراین باید به روسیه لگام زده شود و وقتی این کار عملی می شود که آسیای میانه ناامن باشد.

در این راستا هدف این است که یک یا دو ولسوالی از کنر سقوط کند یک دو ولسوالی از نورستان و بدخشان سقوط کند تا دهلیزی از چترال پاکستان به سوی شمال باز شود تا تروریست های شمال افغانستان که در ترکمنستان و ازبکستان است را حمایت کنند و دوم، کشورهای آسیای میانه که تاجیک نشین هستند تبدیل به کشورهای فعال در مواد مخدر شده و متشنج گردند و این کشورها که در سایه ی مغناطیسی روسیه هستند موجب عقب نشینی روسیه از اوکراین گردد. بازی های بزرگ سیاسی در منطقه در جریان است که از توانایی حکومت فعلی بالاتر است.

 

دیپلمات سابق در پاکستان در مورد ادعای ارضی افغانستان نسبت به مناطق پشتون خواه گفت: افغانستان در زمان شاه امان الله خان و 28 سال پیش از پاکستان استقلال داشت بنابراین در آن زمان که انگلیسی ها در مناطق مورد منازعه بودند باید این ادعا را می داشتیم و آن را به انگلیس مطرح می کردیم. دوم، اختلاف های بین دولت ها باید در شورای امنیت معضل مطرح شود. شورای امنیت هم اگر فیصله درست نبود رفراندوم یا همه پرسی برگزار می کند به این معنا که از مردم منطقه ی مورد ادعا نظرخواهی می نماید. قبلاً این رفراندوم انجام شد و اکثریت مردم به پاکستان رای دادند زیرا هم از آرامش و امنیت برخوردار است و هم خدمات عمومی دولت به مردم در سطح خوبی انجام می شود.

این در صورتی قابل حل خواهد بود که ملل متحد مرز دو کشور را به رسمیت نشناخته باشند در حالی که خط دیورند را به عنوان مرز افغانستان و پاکستان به رسمیت شناخته است. بنابراین وقتی قاضی حکمی را صادر کرده باشد دیگر جای دعوا باقی نمی ماند.

 

وی پاکستان را بیش از پنج دهه ژاندارم آمریکا و کشورهای غربی، در منطقه دانست و گفت: پاکستان برای جهاد افغانستان به خاطر خدا کمک نکرد بلکه به دستور آمریکا این کار را کرد. طراح ایجاد طالبان، آمریکا و سرمایه گذار آن سعودی و مدیر اجرایی آن پاکستان بود. همچنین در سقوط طالبان و حتی اخلال گری کنونی نیز این کشورها سهیم بودند. هرگز هرگز افغانستان حتی تا ده سال آینده، بدیل پاکستان برای آمریکا نخواهد بود. آمریکا نمی تواند هندوستان یا چین و روسیه را مطیع خود سازد از سوی دیگر ایران نیز با وی دشمن است بنابراین در این منطقه نیاز به یک مزدور دارد که هر دستوری داد انجام دهد. آمریکا در این منطقه نیاز به کشوری دارد که در تطبیق استراتژی هایش توانا باشد و ما را که حتی نان خوردن خود را نداریم هیچگاه به پاکستانی که خودکفا است و دارای تسلیحات اتمی، ترجیح نخواهد داد. پاکستان تطبیق گر استراتژی های درازمدت غرب در منطقه بوده است.

 

وی در مورد تاثیر موافقتنامه ی امنیتی با آمریکا و ناتو در حملات پاکستان گفت: اول این که مفاد قرارداد امنیتی کابل- واشنگتن پس از سال 2014 عملی خواهد بود یعنی باید تا آن زمان انتظار کشید که چه حوادثی روی می دهد. دوم، آمریکا نه عاشق ما نه عاشق اسلام و نه عاشق رییس جمهور ما است بلکه وی اهداف درازمدت خود را در این منطقه دنبال می کند بنابراین نباید خوشبینی زیادی به تاثیر موافقتنامه ی امنیتی در توقف جنگ داشت.