اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

در نشست سال ۲۰۱۲ رهبران کشورهای عضو ناتو تصمیم گرفتند که به نیروهای امنیتی افغانستان کمک مالی نماید. به این هدف که این کشور حداقل تا سال ۲۰۲۴ مسئولیت تأمین مالی نیروهایش را به عهده بگیرد. همچنین در آن نشست توافق کردند که افغانستان تا سال ۲۰۱۵ حداقل ۵۰۰ میلیون دالر آمریکایی نیازمندی نیروهای امنیتی ‎اش را از عایدات داخلی ‎اش بپردازد. سال ۲۰۱۵، حکومت افغانستان قادر به پرداخت ۵۰۰ میلیون دالر به نیروهای امنیتی نبوده است. حکومت نه تنها قادر به پرداخت مبلغ مذکور نبوده است بلکه قادر به تأمین امنیت کشور نیز نمی باشد. بدتر شدن اوضاع امنیتی و زمزمه های سقوط حکومت وحدت ملی ایالات متحده آمریکا را بر آن داشته است تا به نیروهای امنیتی خود مسئولیت و صلاحیت بازگشت به میدان جنگ و سرکوب گروه طالبان را بدهد.

در نشست وارسا که در ۸ جولای میان رهبران کشورهای عضو ناتو برگزار خواهد شد ایالات متحده آمریکا تلاش خواهد کرد تا کشورهای عضو ناتو را متقاعد سازد که کمک ‎هایش را به افغانستان ادامه دهد. افغانستان ۱۵ میلیارد دالر تا سال ۲۰۲۰ نیازمند است تا تعداد نیروهای امنیتی اش را حفظ کند. با این حال، به نظر نمی رسد که شرایط خاص برای پرداخت کمک ها برای افغانستان ارائه گردد. در پانزده سال گذشته، میلیارد ها دالر به افغانستان کمک شد. گزارش ‎های زیادی از سرقت رفتن و هدر رفتن کمک ها منتشر شده است با این همه، تا هنوز کمک ها بر مبنای معیار و استندرد و ارائه پیش ‎شرط ارائه نمی شود. بلکه کمک ها بر مبنای اعتماد کشورها به رهبر حکومت وحدت ملی صورت می گیرد.

در سال گذشته، این امیدواری وجود داشت که افغانستان با استخراج معادن در آینده قادر خواهد بود تا مسئولیت تأمین مالی نیروهای امنیتی افغانستان را تا سال ۲۰۲۴ به عهده گیرد. اما گزارش های وجود دارد که افغانستان قادر به کنترل معادن خود نیست. چه رسد به اینکه از آن استخراج در و نهایت به خودکفایی برسد. اکنون گروه های مخالف مسلح دولت بیش از حکومت افغانستان از معادن افغانستان سود می برد. با این حال، تنها گروه طالبان نیست که به صورت غیر قانونی از معادن افغانستان استخراج می کند بلکه گروه های مافیایی در درون و خارج از حکومت نیز از معادن کشور سود می برد. این در حالی است که حکومت مرکزی توانایی و ظرفیت مدیریت اوضاع را ندارد و نمی تواند دست گروه طالبان و گروه های مافیایی را از استخراج معادن کشور کوتاه نماید.

با وجود کمک های زیاد، تا هنوز ظرفیت مدیریت کمک ها و سرمایه ‎های داخلی در حکومت افغانستان شکل نگرفته است. حتی این کشور قادر نشده است تا خود از لیست فاسد ترین کشورها بیرون بکشد. براساس گزارش سازمان شفافیت بین الملل این کشور سومین کشور فاسد شناخته شده است. تنها مسئله ظرفیت حکومت افغانستان در مدیریت کمک ها و سرمایه های داخلی مطرح نیست بلکه مسئله اراده نخبگان سیاسی در مدیریت کمک ها و سرمایه های داخلی نیز مطرح است. شخص رئیس جمهور غنی در شش ثور سال جاری خطاب به گروه طالبان بیان داشت که ما اراده برای کشتن شما نداشتیم. با وجود اظهارات بی سابقه بلندپایه ترین مقام حکومت افغانستان اکنون نیز اما و اگرهای در مورد اراده برخورد قاطع نخبگان سیاسی با گروه طالبان و مدیریت کمک ها و سرمایه ‎های داخلی وجود دارد.

سران کشورهای عضو ناتو در حالی تصمیم به ادامه حضور و کمک به افغانستان خواهد گرفت که نظارت جدی بر عملکرد نیروهای امنیتی کشور وجود ندارد. فساد در نهاد های امنیتی بیداد می کند. براساس گزارش ها سربازان ارواح تعداد شان به بیش از هزار نفر می رسد. در واقع، تعدادی زیادی از سربازان کشور که دست از خدمت و انجام وظیفه کشیده ‎اند، کشته شده اند و یا به گروه طالبان پیوسته ‎اند همچنان از نهاد های امنیتی کشور معاش دریافت می کند و یا مقامات در نهاد های امنیتی کشور معاش آن ‎ها را به جیب می زند. با وجود آنکه ماه ‎ها در مورد سربازان ارواح گزارش منتشر شده است اما حکومت افغانستان قادر به ارائه آمار دقیق و درست در این مورد نبوده است.

با همه این ها کشورهای عضو ناتو مجبور به ادامه کمک ها به افغانستان است. زیرا، افغانستان همچنان می تواند به پناهگاه امن برای گروه های تروریستی تبدیل شود و از این کشور امنیت ملی کشورهای عضو ناتو را تهدید نماید. اما آنچه اهمیت دارد این است که ما داریم فرصت ‎های بنیادی را از دست می دهیم. مسئله اصلی این است که کمک ها برای ابد ادامه نخواهد داشت. یک روزی کشورهای کمک کننده کمک های خود را به افغانستان قطع می کند. اگر حکومت قادر به مدیریت اوضاع کشور نشود در آن صورت ما به نقطه صفر بر می گردیم و یکبار دیگر، درگیر منازعات خونین داخلی خواهیم شد.

رئیس جمهور قبلی افغانستان قادر به استفاده از فرصت ها نبود. در واقع، دوران حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین افغانستان دوران طلایی برای افغانستان محسوب می شد. زیرا، میلیارد ها دالر کمک جامعه جهانی به افغانستان سرازیر شده بود. این کشور می تواند تحول بنیادی در عرصه های مختلف به وجود آورد. اکنون که کمک های جامعه جهانی کم شده است و هر سال کمتر می شود و در آینده نزدیک احتمال خروج کامل نیروهای بین المللی از افغانستان می رود ما همچنان فرصت آن را داریم تا از فرصت ها برای کشیدن کشور از منجلاب دهشت و تاریکی استفاده نمایم.

جامعه جهانی با توجه به اقدامات روزهای نخست رئیس جمهور غنی در راستای مبارزه با فساد بر او اعتماد دارد. در واقع، جامعه جهانی از کار کردن با رئیس جمهور غنی راحت تر از رئیس جمهور کرزی است. این مهم یک ظرفیت را ایجاد نموده است تا رئیس جمهور غنی بتواند کمک های بیشتر جامعه جهانی را جذب نماید. با این حال، اگر او همانند حامد کرزی نتواند از کمک ها به صورت درست استفاده نماید ما برای همیشه فرصت های طلایی را از دست خواهیم داد. با این وجود، رئیس جمهور غنی در وضعیت دشواری قرار دارد. در یک طرف فساد گسترده دستگاه حکومت او را فلج نموده است و در طرف دیگر، گروه طالبان و گروه های مافیایی حوزه عمل او را محدود نموده است. با این حال، اولویت بندی و حرکت بر مبنای برنامه و سیاست عقلانی می تواند او را کمک نماید تا کشور را از وضعیت کنونی بیرون بکشد. با وجود اینکه تصوری از پایان جنگ در افغانستان وجود ندارد اما، رئیس جمهور غنی فرصت تقویت حکومتداری خوب و مبارزه با فساد و تقویت نیروهای امنیتی برای سرکوب گروه طالبان را دارد.

بنابراین، کمک ها و حضور نیروهای بین المللی در افغانستان ادامه خواهد داشت با این حال، کمک ها دائمی نخواهد بود. ما روزی از کمک های بین المللی محروم خواهیم شد. اکنون اگر کاری نکنیم فردا دیر خواهد شد. با وجود اینکه فرصت های زیادی را در پانزده سال گذشته از دست داده ‎ایم با این حال، همچنان فرصت آوردن تغییرات را داریم.

موضوع : اخبار