اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

در آستانه برگزاری دور دوم نشست چهارجانبه صلح، با حضور کشورهای افغانستان، پاکستان، چین و امریکا، بحث صلح موضوعی پررنگ در افغانستان است. اشرف غنی به مردم امیدواری برای صلح می دهد در حالیکه جنگ به شدت در کشور ادامه دارد. آیا مردم می توانند به این گفتگوها امیدوار بوده و به آن چشم بدوزند؟

آصف آشنا کارشناس مسایل سیاسی در برنامه «آماج» گفت: یکی از گره هایی که صلح را دست نیافتنی ساخته است، گره هایی است که ما در ابعاد سیاست ورزی و دولت داری در درون افغانستان داریم. انتظار ما از حکومت وحدت ملی این است که دراین مورد، با شعار خوش بینی حرکت نکند، چرا که اتکا برخوشبینی صرف، باتوجه به تجربه سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ همیشه سرخوردگی بار می آورد. اشرف غنی از روز تحلیف حکومت وحدت ملی بسیار با شتاب، دیپلماسی صلح را آغاز کرد و تا مقطع افشا شدن مرگ ملا عمر، دیدیم که این نوع خوشبینی یک نوع سرخوردگی بارآورد. خوشبینی برای صلح در افغانستان در واقع آفتی برای صلح است.

وی در خصوص گفتگوهای صلح در فصل زمستان اظهار کرد: تجربه نشان داده است که پاکستان هیچگاه بازی صادقانه نمی کند. مردم افغانستان در حافظه سیزده یا چهارده ساله خود ثبت کرده اند که نه ماه در افغانستان جنگ است و همیشه جنگ بوده است، در سه ماه فصل سرد گفتگوهای صلح، بسیار گسترده می شود و خوشبینی های زیادی دیده می شود. وقتی فصل گرما از راه می رسد و برفها آب می شود، طالبان بعد از سه ماه تمویل، تجهیز شدن، رشوت گرفتن و باج گرفتن از گفتگوهای صلح با انرژی تازه و با یک تهاجم تازه افغانستان را هدف قرار می دهند. نتیجه این می شود که شهروندان ملکی مردم افغانستان کشته و قربانی می شوند و نیروهای نظامی و دفاعی افغانستان قربانی می شوند. پس این نوع نگاه خوشبینانه درست نیست. وقت آن است که نگاهمان را عوض کرده و راه رفته را نرویم.

پیشنهاد بعدی:  رایزنی ها برای از سرگیری صلح

آشنا با انتقاد از حکومت و نهادهای امنیتی کشور برای جنگ و صلح افغانستان بیان داشت: معصوم استانکزی سرپرست وزارت دفاع چند روز قبل گفته بود که ما با بیست و دو گروه شورشی و مخالف طرف هستیم. سوال اینجا است که ما با چه گروههایی صلح می کنیم. با چه گروههایی جنگ می کنیم؟ اگر از این بیست و دو گروه، ده گروه به صلح پیوستند، ما با دوازده گروه دیگر چه باید کنیم؟ اگر قرار است که با آنها بجنگیم، چرا نیروهای امنیتی افغانستان در هلمند متوقف می شوند؟ در هلمند تا یک قدمی فاجعه می روند و افغانستان، ناتو و انگلیس مداخله می کنند.

وی ادامه داد: همزمان که صلح خواست مردم و آرزوی مردم است و ما برای آن تلاش می کنیم، باید مراقب فصل گرما باشیم، وقتی که برفها آب شود ما با یک فاجعه ملی طرف هستیم که اگر تدابیر جدی روی دست نگیریم و این چشم بسته دواندن در یک جاده خاکی برای رسیدن به صلح ما را به بحرانی مواجه می کند که دیگر قابل دفاع نیست. انتظار من است که ارگ در این مورد بازبینی داشته باشد و واقعیت های جنگ را به طور جدی بررسی کند.

این آگاه سیاسی با اعتقاد بر اینکه حکومت موضوع جنگ و صلح را در انحصار خود گرفته اما نمی داند با آن چه کند افزود: ما هنوز در بعد داخلی به یک فهم مشترک سیاسی در قبال چگونگی پیشبرد صلح دست نیافته ایم. ما هنوز یک استراتژی، یک برنامه تدوین شده و مکتوب برای پیشبرد صلح نداریم، ما هنوز از صلح چیزی نمی فهمیم، نه مردم افغانستان می فهمند، نه احزاب سیاسی می فهمند، نه جامعه مدنی می فهمند و نه رسانه های افغانستان می فهمند. ما نمی فهمیم که جایگاه قانون اساسی و تعاملی که با پاکستان و با طالبان می شود در کجا است. این موضوعات را حلقه کوچکی در ارگ در انحصار خود گرفته است.

پیشنهاد بعدی:  خارجی ها اجازه صلح نمی دهند

وی با انتقاد از حکومت گفت: موافق هستم که فعلاً بدیلی برای حکومت وحدت ملی وجود ندارد اما به این معنا نیست که آنها سرنوشت ملی افغانستان را به گروگان بگیرند و صاحبان بی بدیل افغانستان باشند. در این پانزده ماهی که از حکومت وحدت ملی گذشت، حکومت کمترین تلاش و تعهد را برای تطبیق توافقنامه سیاسی را انجام نداده است. اگر حکومت این تعهد را می داشت، حالا چنین پارلمانی نداشتیم، اواضاع وزاتخانه های اینگونه نبود و شاید موضوع صلح هم با روند بهتری پیش می رفت.

موضوع : اخبار