اخبار
مطالب اخیر
مطالب محبوب
عضویت در خبرنامه

با وارد کردن ایمیل در کادر زیر و ثبت آن مشترک خبرنامه وب سایت افغان لرن خواهید شد و از آخرین مطالب سایت بهره مند می شوید

توجه داشته باشيد بعد از وارد کردن ايميل خود و ثبت آن، ميبايست ايميل خود را تاييد نمایید

ارتش پاکستان روز چهارشنبه با انتشار بیانیه ای اعلام کرد که نمونه جدیدی از موشک های کروز خود با نام”رعد” را با برد ۳۵۰ کیلومتر که دارای قابلیت هدف گیری بسیاری بالایی است با موفقیت آزمایش کرده است.

به گفته کارشناسان، آزمایش های موشکی پاکستان در فضای کاملا بی تفاوتی غرب و نهادهای بین المللی صورت می گیرد.

 

دو کشور پاکستان و هند که مرزهای چندان آرامی هم ندارند و همواره در رقابت آشکار و پنهان تسلیحاتی هستند، در سکوت و یا بی تفاوتی محاقل سیاسی و نهادهای بین المللی به آزمایش های مکرر موشک های بالستیک و غیر متعارف اقدام می کنند.

 

برنامه ی موشکی پاکستان در جواب به توسعه هایی که در هند، رقیب تاریخی این کشور روی داد در سال ۱۹۸۷ شکل گرفت. البته پیشنهاد یک برنامه ی فضایی قبل تر در سال ۱۹۷۰ نیز مورد بررسی قرار گرفته بود اما تنها زمانی که سرویس اطلاعاتی پاکستان خبر از موفقیت های برنامه ی هندی داد، مقامات پاکستانی راضی به پیگیری چنین برنامه ای شدند. دو تصمیم در مورد این برنامه گرفته شد: اول این که پاکستان به دنبال توسعه سلاح های شیمیایی نرود و دوم این که این کشور موشک هایی با برد کوتاه و متوسط را با سامانه های هدایت مناسب تولید کند. با همکاری وزارت های دفاع و علوم پاکستان اولین موشک این کشور به نام هاتف ۱ در سال ۱۹۸۹ آزمایش شد.

 

هاتف ۱

پروژه ی هاتف ۱ به قبل از شروع برنامه ی منظم موشکی پاکستان بر می گردد. این موشک در سال ۱۹۸۰ به عنوان یک راکت تاکتیکی با قابلیت تحرک بالا طراحی شد و در سال ۱۹۸۹ اولین آزمایش های خود را پشت سر گذاشت. گفته شده موتور این موشک از مرحله ی دوم راکت تحقیقاتی اریدان یا راکت تحقیقاتی دوفین که هر دو ساخت فرانسه هستند الگو برداری شده. هاتف ۱ راکتی یک مرحله ای و غیرهدایت شونده با سوخت جامد بود که به علت قیمت پایینش می توانست به تعداد زیاد مورد استفاده قرار بگیرد. برد این موشک ۷۰ کیلومتر بود و می توانست ۵۰۰ کیلوگرم ماده ی منفجره را با خود حمل کند.

 

یک مدل دیگر از این موشک به نام هاتف ۱A نیز ساخته شده که موتوری قوی تر و بدنه ای سبک تر دارد که برد را به ۱۰۰ کیلومتر می رساند. این مدل که در سال ۱۹۹۵ به خدمت گرفته شد از نظر ابعاد و وزن کلاهک تفاوتی با مدل قبلی ندارد.

 

آخرین مدل این موشک هاتف ۱B نام دارد که دارای یک سامانه ی هدایت ابتدایی می باشد. این سامانه دقت موشک را به شدت افزایش می دهد و به آن توانایی حمله به استحکامات دشمن را می دهد. تا سال ۲۰۰۱ تمام موشک های هاتف ۱ پاکستانی به این استاندارد ارتقا پیدا کرده اند.

 

نام:هاتف ۱

طول:۶ متر

قطر:۰٫۵۶ متر

وزن:۱۵۰۰ کیلوگرم

وزن کلاهک ۵۰۰ کیلوگرم

برد: ۷۰-۱۰۰ کیلومتر بسته به مدل

 

هاتف ۲

هاتف ۲ نسل بعدی موشک های پاکستانی است. ابتدا قرار بود تحت پروژه ای به نام شادوز، یک هاتف ۱ دو مرحله ای ساخته شود. به نظر می رسد که این پروژه از هر دو مرحله ی موشک اریدان استفاده می کرده. اما در سال ۱۹۹۴ این پروژه متوقف شد چرا که پاکستان می خواست از چین موشک ام-۱۱ خریداری کند. اما سال بعد کمیته ی تحقیقاتی فضا و جو بالایی (سوپارکو) با طرحی جدید و بومی توانست ارتش پاکستان را راضی به توسعه ی هاتف ۲ کند.

هاتف ۲ که به نام ابدالی ۱ نیز شناخته می شود ۱۸۰ کیلومتر برد دارد و دقتش حدود ۲۵ متر است. این موشک در دو فاز میانی و نهایی هدایت می شود و قابلیت حمل کلاهکی ۵۰۰ کیلوگرمی را داراست. ابدالی ۱ از سوخت جامد استفاده می کند و هنوز هم تولید می شود.

 

نام:هاتف ۲ (ابدالی ۱)

طول:۹٫۷۵ متر

قطر:۰٫۵۶ متر

وزن:۱۷۵۰ کیلوگرم

وزن کلاهک:۵۰۰ کیلوگرم

برد:۱۸۰ کیلومتر

 

هاتف ۳

هاتف ۳ یا غزنوی، موشکی با سوخت جامد است که توسط پاکستان و بر مبنای موشک ام-۱۱ چینی ساخته شده است. موشک ام-۱۱ قطر و طولی مشابه موشک های اسکاد دارد و کشنده ی آن نیز با آن موشک یکیست. نمونه ی پاکستانی بردی معادل ۲۹۰ کیلومتر دارد و در چند جا ارتقاهایی نیز دیده است. تست های اولیه در سال ۲۰۰۴ انجام شد و سال بعد هاتف ۳ به خدمت گرفته شد. سیستم هدایتی این موشک نیز با نمونه ی پاکستانی تعویض شد که به آن دقتی حدود ۵۰ متر بخشید.

 

نام:هاتف ۳

طول:۹٫۶۴ متر

قطر:۰٫۸۸ متر

وزن:۵۲۵۶ کیلوگرم

وزن کلاهک:۵۰۰ کیلوگرم

برد:۲۹۰ کیلومتر

 

هاتف ۴

هاتف ۴ که به عنوان شاهین ۱ نیز شناخته می شود، موشکی سوخت جامد با برد ۷۵۰ کیلومتر است که توسط پاکستان و بر مبنای موشک DF-15 یا M-9 چینی ساخته شده است. توسعه ی این موشک همزمان با موشک های هاتف ۲ و ۳ شروع شد اما به خاطر برد زیادی که داشت، بیشتر مورد توجه قرار گرفت و زودتر از هاتف ۳ به بهره برداری رسید. این موشک در ابعاد و قابلیت ها تفاوت هایی با سلف چینی خود دارد که بیانگر ارتقاهای پاکستان بر روی آن است. این موشک که در سال ۱۹۹۹ وارد خدمت شد دارای دقتی معادل ۲۰۰ متر است. شاهین ۱ چند نمونه ی دیگر به تفاوت های جزئی نیز دارد که از آن ها اطلاعات اندکی در دست می باشد.

 

در سال ۲۰۱۲ نمونه ی جدیدی از این موشک به نام شاهین ۱A آزمایش شد که به گفته ی مقامات پاکستانی دارای برد دو برابر یعنی حدود ۱۵۰۰ کیلومتر است. هندی ها در حقیقت این موضوع تردید دارند و این پرتاب را صرفا جواب تبلیغاتی پاکستان به پرتاب موشک آگنی ۵ توسط این کشور می دانند. حقیقت این است که از نظر ظاهری شاهین ۱A تفاوت چندانی با سلف خود ندارد و برای دو برابر شدن برد نیاز به سوختی به شدت قدرتمند تر دارد که تا به حال تنها چند کشور پیشرفته توانایی تولید آن را داشته اند. به خاطر همین نمی شود در این مورد نظری قطعی داد.

 

نام:هاتف ۴ (شاهین ۱)

طول:۱۲ متر

قطر:۱ متر

وزن:۹۵۰۰ کیلوگرم (۱۰۰۰۰ کیلوگرم برای شاهین ۱A)

وزن کلاهک ۱۰۰۰ کیلوگرم

برد: ۷۵۰ کیلومتر (۱۵۰۰ کیلومتر برای شاهین ۱A)

 

هاتف ۵

هاتف ۵ یا غوری ۱، موشکی سوخت مایع است که توسط پاکستان و تحت لیسانس کره ی شمالی از روی موشک نودونگ ۱ ساخته شده است. این موشک با برد ۱۳۰۰ کیلومتر برد بیشتری را به پاکستان برای مقابله به هند می داد. اولین تست آن در سال ۱۹۹۸ روی داد و غوری ۱ در سال ۲۰۰۳ وارد خدمت شد.

نسل بعدی این موشک به نام غوری ۲، نمونه ی بزرگ شده ی غوری ۱ است که برد آن به ۲۰۰۰ کیلومتر رسیده. سیستم هدایت این موشک پاکستانی است و دقت خوبی را به آن می دهد.

 

نام:هاتف ۵/هاتف ۵A (غوری ۱/غوری ۲)

طول:۱۵٫۹ متر/۱۸ متر

قطر:۱٫۲۵ متر/۱٫۳۵ متر

وزن:۱۵۸۵۰ کیلوگرم/۱۷۸۰۰ کیلوگرم

وزن کلاهک:۱۰۰۰ کیلوگرم/۱۲۰۰ کیلوگرم

برد:۱۳۰۰ کیلومتر/۲۰۰۰ کیلومتر

 

هاتف ۶

هاتف ۶ (شاهین ۲) موشکی دو مرحله ای، سوخت جامد و نسل بعدی موشک شاهین ۱ است که در سال ۲۰۰۴ وارد خدمت شد. درباره ی مبنای این موشک اختلاف نظرهایی وجود دارد. افراد زیادی عقیده دارند که این موشک کپی موشک ام-۱۸ چینیست. اما اطلاعات زیادی در مورد ام-۱۸ وجود ندارد نمی توان با قطعیت در این مورد نظر داد. موتور سوخت جامد چینی L-SpaB-140B تقریبا هم اندازه ی هر دو مرحله ی شاهین ۲ است اما پاکستان نشان داده که توانایی تولید موتور های سوخت جامد بزرگ را داراست. برد شاهین ۲، ۲۵۰۰ کیلومتر عنوان شده که بیشترین برد برای موشک های پاکستانی است. به غیر از این سیستم هدایت این موشک پیشرفته ترین سامانه ایست که توسط پاکستان توسعه یافته.

 

نام:هاتف ۶ (شاهین ۲)

طول:۱۷٫۵ متر

قطر: ۱٫۴ متر

وزن:۲۵۰۰۰ کیلوگرم

وزن کلاهک:۱۰۰۰ کیلوگرم

برد:۲۵۰۰ کیلومتر

 

هاتف ۹

هاتف ۹ یک موشک سوخت جامد پاکستانی است که در سال ۲۰۱۱ آزمایش شد. این موشک کوچک توانایی حمل کلاهک های کوچک هسته ای را دارد و علیه نیرو های زرهی و مکانیزه استفاده می شود. برد آن ۶۰ کیلومتر است و پرتابگر آن قادر به حمل ۴ موشک در آن واحد است.

 

نام هاتف ۹ (نصر)

قطر:۰٫۳ متر

برد: ۶۰ کیلومتر